TECHNOLOGIE

APS-C versus full-frame - het verschil uitgelegd

Wat is een full-frame camera en wat is het verschil tussen een full-frame en een APS-C-sensor? Dit zijn de belangrijkste verschillen en de belangrijkste sterke punten van beide typen.
Een gesplitste afbeelding met een Canon EOS R6 op een grote mossige rots en een Canon EOS R7 eveneens op een rots.

Wat zijn de verschillen tussen APS-C en full-frame?

Het belangrijkste verschil tussen APS-C en full-frame is de fysieke grootte van de beeldsensor - full-frame sensoren zijn groter dan APS-C-sensoren - en andere verschillen tussen de twee typen camera's komen hieruit voort. Maar zoals bij de meeste dingen is groter niet per se beter en heeft elke grootte zijn eigen belangrijke voordelen.

De EOS R6 en de EOS R7, beide camera's zonder bevestigde lens.

Als je deze twee EOS R System-camera's zonder bevestigde lenzen bekijkt, is het verschil in sensorgrootte duidelijk. Links de full-frame EOS R6; rechts de APS-C EOS R7. De RF-lensvatting is identiek op de twee modellen.

Een APS-C-sensor vóór een full-frame sensor waarbij de relatieve grootten worden getoond.

Vergelijking van een full-frame sensor en een APS-C-sensor. Het verschil in grootte maakt duidelijk waarom APS-C-camera's vaak kleiner en compacter kunnen worden gemaakt dan full-frame camera's.

Wat is APS-C?

Het actieve gebied van Canon's APS-C-beeldsensoren is 22,2 x 14,8 mm, nagenoeg gelijk aan het frame van een APS-C-fotofilm.

De APS-grootte (Advanced Photo System) werd in 1996 geïntroduceerd als een nieuw type fotografische filmcartridge. In de meeste filmcamera's van toen kon je ook verschillende aspect ratio's kiezen tijdens het maken van opnamen, waaronder C (Classic) met dezelfde aspect ratio van 3:2 als conventionele 35mm-filmcamera's, H (High Definition) met een breedbeeld aspect ratio van 16x9 en P (Panoramic) 3:1.

APS-C komt ook overeen met het Super 35-videoformaat en werd een populaire keuze voor beeldsensorgrootte voor digitale Canon EOS-spiegelreflexcamera's en voor systeemcamera's uit de EOS M-serie.

Twee flamencodansers met lange jurken met ruches poseren voor de camera in een kleurrijke voortuin met meerdere bogen.

Bij hetzelfde diafragma en dezelfde brandpuntsafstand bieden APS-C-camera's zoals de Canon EOS R10 doorgaans een grotere scherptediepte dan een full-frame camera. Dit is ideaal voor het produceren van scherpte van voor naar achter in een beeld. Gefotografeerd met een Canon EOS R10 met een EF-S 10-18mm f/4.5-5.6 IS STM-lens, ingesteld op 10 mm, 1/320 sec, f/5 enISO1600. © Diana Millos

Een portret van een jonge vrouw met lang donker haar tegen een onscherpe achtergrond.

Een full-frame camera met een snelle lens produceert een kleinere scherptediepte, waardoor je het hoofdonderwerp in een scène kunt isoleren door de achtergrond te vervagen. Gefotografeerd met een Canon EOS R6 en een Canon RF 85mm F1.2L USM-lens, ingesteld op 1/500 sec, f/1.8 en ISO1600. © Javier Cortes

Wat is full-frame?

Canon's full-frame beeldsensoren hebben een actief oppervlak van 36 x 24 mm, dezelfde grootte als een frame van 35mm-film.

Het 35mm-filmformaat dateert uit 1889, toen het werd geïntroduceerd als standaardbreedte voor films. Het werd al snel de norm voor fotografie en werd overgenomen in full-frame digitale camera's, waaronder Canon's full-frame EOS-spiegelreflexcamera’s en EOS R System-systeemcamera's.

Zowel APS-C- als full-frame sensoren produceren beelden met een standaard aspect ratio van 3:2. APS-C-sensoren kunnen hetzelfde aantal Megapixel hebben als full-frame sensoren. Een full-frame beeldsensor is echter ongeveer 63% of 1,6x groter dan een APS-C-beeldsensor.

Een uitzicht op de stad Sevilla met de toren van de Iglesia de la Anunciación in het midden.

De 'bijsnijdfactor' van een APS-C-sensor zorgt ervoor dat je onderwerp een groter deel van het kader vult, waardoor je lens in feite een groter bereik krijgt. Deze foto van de Iglesia de la Anunciación in Sevilla is gemaakt met een full-frame camera, een Canon EOS RP met een Canon RF 70-200mm F2.8 L IS USM-lens, ingesteld op 84 mm, 1/400 sec, f/8 en ISO200.

Uitzicht over de stad Sevilla met de toren van de Iglesia de la Anunciación dichterbij in het midden

Deze opname is gemaakt vanuit dezelfde positie, met dezelfde lens, brandpuntsafstand en instellingen, maar met een APS-C-camera. De kleinere sensor legt een kleiner gedeelte van de scène vast, wat hetzelfde effect heeft als inzoomen op de toren. Gefotografeerd met een Canon EOS R10 met een Canon RF 70-200mm F2.8 L IS USM-lens ingesteld op 84mm, 1/400 sec, f/8 en ISO200.

Bijsnijdfactor uitgelegd

Dit verschil in fysieke grootte tussen de twee sensortypen bepaalt wat de camera 'ziet'. Alle lenzen produceren een cirkelvormig beeld, wat betekent dat een full-frame compatibele lens een voldoende grote omtrek nodig heeft om de hoeken van een rechthoekige full-frame beeldsensor te laten overlappen. Als je dezelfde lens op een APS-C-camera gebruikt, gebruikt de kleinere beeldsensor slechts een kleiner gebied in het midden van dezelfde beeldcirkel. Het beeld wordt daarom bijgesneden in vergelijking met het beeld op een full-frame sensor.

Omdat de APS-C-sensoren in Canon-camera's 1,6x kleiner zijn dan de sensoren in full-frame camera's van Canon, is de 'bijsnijdfactor' 1,6x. Dit betekent dat je bij het fotograferen met een standaardlens van 50 mm op een APS-C-camera dezelfde zichthoek hebt als bij het fotograferen met een telelens van 80 mm op een full-frame camera (50 x 1,6 = 80). Op dezelfde manier biedt een full-frame 100mm-lens op een APS-C-camera dezelfde zichthoek als een 160mm-lens op een full-frame camera. Daarom geeft de uitsnijdfactor, ook wel de 'vermenigvuldiger voor de brandpuntsafstand' genoemd, de effectieve brandpuntsafstand aan van de lens die je gebruikt.

Bij een RF-, EF-, RF-S-, EF-S- of EF-M-lens op een APS-C-camera kun je dit uitwerken met de calculator voor de effectieve brandpuntsafstand in de gratis Canon Photo Companion-app.

De bijsnijdfactor is van toepassing op alle full-frame lenzen die worden gebruikt op APS-C-camera's, inclusief EF- en RF-lenzen. EF-lenzen kunnen worden gebruikt op de EOS R7 en EOS R10 met alle EF-EOS R-vattingadapters.

Een grote watervlakte bij weinig licht, omgeven door heuvels en bergen.

Voordelen van APS-C vergeleken met full-frame

Omdat APS-C-sensoren kleiner zijn, kunnen camera's compacter en lichter worden gemaakt, wat ideaal is voor fotografie op straat en op reis. Omdat een lens die is ontworpen voor APS-C-camera's een kleinere beeldcirkel vereist, kan de lens kleiner en lichter zijn en is deze daardoor voordeliger.

De bijsnijdfactor van een APS-C-sensor maakt kleinere onderwerpen of onderwerpen op grotere afstand groter in het frame, waardoor de effectieve brandpuntsafstand van elke lens met 1,6x toeneemt. Dit kan een groot voordeel zijn bij genres zoals wildlife-, actie- en sport fotografie. Het gebruik van een hoogwaardige en toch betaalbare lens zoals de Canon EF 70-300mm f/4-5.6 IS II USM op een APS-C-camera biedt een effectief zoombereik van 112-480 mm, waardoor deze lijkt op een supertelelens. De vergelijkbaar geprijsde RF 100-400mm F5.6-8 IS USM-lens heeft een effectief focusbereik van 160-640 mm op een APS-C-camera. Je hebt een grotere, zwaardere en duurdere lens nodig om hetzelfde bereik te hebben op een full-frame camera.

Je kunt foto's van een full-frame camera bijsnijden om hetzelfde effect te creëren, maar het aantal Megapixel zou worden verkleind, zodat de resulterende foto's kleiner zijn en dus minder scherp als je ze opnieuw vergroot. Als je opnamen maakt met een APS-C-camera, bespaar je ook tijd en moeite van het handmatig bijsnijden van opnamen tijdens het bewerken.

Een mijnwerker die op de grond werkt in een slecht verlichte mijn, met twee andere mijnwerkers die toekijken.

Full-frame beeldsensoren hebben over het algemeen de voorkeur voor opnamen bij hoge ISO-instellingen, omdat ze grotere fotosites hebben dan APS-C-sensoren voor hetzelfde aantal Megapixel, wat betekent dat ze in verhouding meer licht kunnen vastleggen met minder ruis. Deze foto is gemaakt in een kolenmijn met gebruik van het licht van de mijnwerkerslampen met de full-frame Canon EOS R en een Canon RF 50mm F1.2L USM-lens, ingesteld op 1/100 sec, f/2.0 en ISO12800. © Daniel Etter

Een nachtelijk stadsgezicht met hoge gebouwen en straatverlichting die wordt weerspiegeld in een watervlakte op de voorgrond.

Toch wordt beeldruis goed beheerst in de 32,5 Megapixel EOS R7 en 24,2 Megapixel EOS R10, die prachtige foto's kunnen maken met minimale korreligheid bij zeer weinig licht en zeer hoge ISO-waarden. Gefotografeerd met een Canon EOS R10 met een Canon RF-S 18-45mm F4.5-6.3 IS STM-lens, ingesteld op 22 mm, 1/40 sec, f/8 en ISO25600.

Voordelen van full-frame vergeleken met APS-C

Omdat een full-frame sensor een bredere zichthoek heeft, is een full-frame camera ideaal voor uitgestrekte landschappen, ultrabrede architectonische interieurs en astrofotografie, en voor creatieve effecten wanneer je het perspectief tussen voor- en achtergrond wilt overdrijven.

Als algemene regel geldt dat full-frame camera's, met name bij grotere diafragma's (lagere f-getallen), een kleinere scherptediepte kunnen produceren dan APS-C-camera's, wat betekent dat een kleiner deel van het beeld scherp is en meer van de achtergrond onscherp is. Dit is vaak ideaal voor stillevens en portretfotografie, en in elk ander opnamescenario waarbij je het hoofdonderwerp wilt isoleren door de achtergrond onscherp te maken.

Een ander voordeel van een full-frame sensor is direct gerelateerd aan het grotere formaat. Terwijl andere dingen gelijk zijn, zijn de afzonderlijke fotosites of lichtontvangers op een full-frame beeldsensor fysiek groter dan die op een APS-C-sensor met hetzelfde aantal Megapixel. Ze kunnen daardoor meer licht verzamelen en meer informatie vastleggen, met minder beeldruis of korrel, met name bij hoge ISO-instellingen bij weinig licht. Dit is een geweldig hulpmiddel bij portret- en trouwfotografie binnenshuis, maar ook bij opnamen vanuit de hand bij schemering, nachtopnamen van stadsgezichten en wanneer je de sluitertijden voldoende kort moet houden om beweging in slecht verlichte scènes te bevriezen.

Een Canon EOS R10 met RF-S 18-150mm F3.5-6.3 IS STM-lens op schoot van een vrouw die een felgele jurk draagt.

De EOS R10 en EOS R7 zijn met hun compacte constructie en de lichtgewicht RF-S 18-45mm F4.5-6.3 IS STM- en RF-S 18-150mm F3.5-6.3 IS STM-zoomlenzen geweldige reiscamera's, zowel bij reizen in de omgeving als naar de andere kant van de wereld.

APS-C versus full-frame

Full-frame camera's worden soms 'professioneler' dan APS-C-camera's genoemd en zijn meestal groter, waardoor ze beter geschikt zijn voor gebruik met grote telelenzen. Maar dankzij het grotere bereik dat je met een APS-C-camera krijgt, heb je misschien helemaal niet zo'n grote telelens nodig. APS-C kan de beste keuze blijven voor reisfotografen, maar ook voor sport- en wildlifefotografen die een krachtig bereik voor telefoto's en bewegingsvrijheid nodig hebben.

Zoals wildlifefotograaf Dani Connor zei na haar eerste opname met de Canon EOS R7: "Hiermee kan ik dichter bij mijn onderwerp komen zonder een grote, zware lens te gebruiken. Het is de perfecte camera als je vogels fotografeert, omdat vogels vaak heel klein zijn en zich een eind van je vandaan bevinden."

Full-frame camera's zijn wellicht zeer geschikt voor het fotograferen van ultrabrede landschappen, maar vanwege de kleinere scherptediepte van full-frame kan het ook eenvoudiger zijn om scherpte van voor naar achter te bereiken in een landschapfoto die is gemaakt met een APS-C-camera. En hoewel full-frame camera's doorgaans een kleinere scherptediepte produceren en een onderwerp in een portret dus kunnen laten opvallen tegen een aantrekkelijk vervaagde achtergrond, spelen ook andere factoren zoals diafragma een rol. De APS-C EOS R10 en EOS R7 werken goed bij portretten met een lens zoals de compacte Canon RF 50mm F1.8 STM die een ideale effectieve brandpuntsafstand van 80 mm en een snel diafragma van f/1.8 heeft.

Een Canon EOS R7 met drie lenzen: RF 100-400mm F5.6-8 IS USM, RF-S 18-45mm F4.5-6.3 IS STM en RF-S 18-150mm F3.5-6.3 IS STM.

De RF 100-400mm F5.6-8 IS USM-lens, die hier links wordt weergegeven, heeft op de EOS R10 en EOS R7 een effectieve brandpuntsafstand van 160-640 mm. Als je een Canon Extender RF 1.4x of Extender RF 2x op een full-frame EOS R System-camera zou gebruiken om een vergelijkbare boost te krijgen bij telebereik, zou je één of twee stops van het diafragma verliezen. Hierdoor neemt de sluitertijd af, waardoor het moeilijker wordt om bewegingsonscherpte en camerabewegingen te voorkomen. De RF-S 18-45mm F4.5-6.3 IS STM (midden) biedt een 35mm-equivalent effectief brandpuntbereik van 29-72 mm en de RF-S 18-150mm F3.5-6.3 IS STM (rechts) 29-240 mm.

RF- versus RF-S-lenzen

Alle Canon EOS R System-camera's, of ze nu full-frame of van APS-C-formaat zijn, zijn systeemcamera's met precies dezelfde geavanceerde RF-lensvatting. Dit betekent dat als je kiest voor de EOS R7 of EOS R10, je volledig kunt profiteren van het volledige assortiment uitstekende RF-lenzen. Naast lenzen met geavanceerde scherpsteltechnologieën en optische kwaliteit, biedt de RF-vatting een veel hogere gegevensoverdrachtsnelheid en bandbreedte tussen lens en camera, waardoor geavanceerde AI-ondersteunde autofocus en tracking mogelijk zijn met ongelooflijke snelheid en precisie, nieuwe niveaus van beeldstabilisatie, real-time lensoptimalisatie en vele andere ontwikkelingen.

Met de introductie van de EOS R7 en EOS R10 beschik je over nieuwe RF-S-lenzen die speciaal zijn ontworpen voor camera's met een RF-vatting en APS-C-sensoren. De RF-S 18-45mm F4.5-6.3 IS STM-standaardzoom, met een 35mm-equivalent effectief brandpuntbereik van 29-72 mm, is relatief klein dankzij het intrekbare ontwerp en weegt slechts 130 g, terwijl de RF-S 18-150mm F3.5-6.3 IS STM een nog groter zoombereik biedt - 35mm-equivalent effectief brandpuntbereik van 29-240 mm - met een gewicht van nog steeds maar 310 g waardoor het een zeer veelzijdige alles-in-één lens voor dagelijkse fotografie en reisfoto's is.

Andere compacte, lichte en betaalbare full-frame compatibele favoriete RF-lenzen zijn de Canon RF 16mm F2.8 STM, die op de EOS R7 of EOS R10 een royale zichthoek bieden die gelijk is aan een 25,6 mm-lens op een full-frame behuizing. De Canon RF 35mm F1.8 MACRO IS STM werkt uitstekend als standaard prime, met een effectieve brandpuntsafstand van 56 mm op EOS R7 of EOS R10, compleet met optische beeldstabilisatie en een macro-vergrotingsfactor van 0,5x. De Canon RF 50mm F1.8 STM is een uitstekende portretlens, die een effectieve brandpuntsafstand van 80 mm op een APS-C-camera combineert met een snel diafragma van f/1.8 voor een kleine scherptediepte.

Dankzij het assortiment EF-EOS R-vattingadapters kun je ook het brede assortiment EF- en EF-S-lenzen op de EOS R7 en EOS R10 gebruiken zonder verlies van kwaliteit of functionaliteit.


Geschreven door Matthew Richards

Gerelateerde producten

Gerelateerde artikelen

  • Een vrouw in een zomerjurk en met een zonnehoed houdt de Canon EOS R10 voor haar gezicht om door de zoeker te kijken, terwijl ze voor Spaanse architectuur met veel details staat.

    REISFOTOGRAFIE

    Een rondreis door Sevilla met de EOS R10

    Blogger Diana Millos ontdekt waarom deze creatieve camera de perfecte reisgenoot is.

  • BELICHTINGSTECHNIEKEN

    Tips voor fotografie bij weinig licht

    Ontdek hoe je kunt fotograferen bij weinig licht en welke Canon-kit het best is voor nachtfotografie.

  • REISFOTOGRAFIE

    De beste apparatuur voor op reis

    Reisfotografieapparatuur voor beginners, creators en liefhebbers.

  • A river flowing through a landscape of mossy rocks.

    BASISBEGINSELEN FOTOGRAFIE

    Leren om de belichting correct te gebruiken

    Ontdek hoe je de hoeveelheid licht in je foto's kunt aanpassen om je foto's een nieuwe uitstraling te geven.