VERHALEN

Giulio Di Sturco over het fotograferen van de mensachtige robot Sophia

Sophia-robots reizen de hele wereld rond om presentaties en persconferenties te geven. Het is dus belangrijk dat ze voor de reis stevig worden verpakt. Gefotografeerd met een Canon EOS 5DS R en een Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM-objectief. © Giulio Di Sturco

In oktober 2017 schreef Sophia geschiedenis door de eerste robot te zijn die het staatsburgerschap ontving van een land, namelijk van Saoedi-Arabië. Maar dit is niet de enige primeur. De door kunstmatige intelligentie aangedreven mensachtige robot geproduceerd door Hanson Robotics en geactiveerd in april 2015, is ook benoemd tot de eerste innovatiekampioen van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties. Door dit alles is ze een lieveling geworden van de media. Tot dusver is ze te zien geweest op prime-time TV, heeft ze op de covers van modetijdschriften gestaan en was ze zelfs te bewonderen in muziekvideo's.

Maar het was niet haar nieuwswaarde of haar status als ontluikende beroemdheid wat de Italiaanse fotojournalist en Canon Ambassador Giulio Di Sturco intrigeerde. "Ik was meer geïnteresseerd in de plek waar Sophia is gemaakt. Niemand was er ooit binnen geweest", zegt hij. "Bij het maken van een verhaal probeer ik een invalshoek te ontdekken die nog niet zo bekend is. Niemand had het lab gezien en niemand had eraan gedacht. Ik wilde zien waar Sophia is gemaakt en de mensen achter Sophia ontmoeten, niet alleen het uiteindelijke product."

Christian Ziegler’s

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Klik hier voor inspirerende verhalen en spannend nieuws over Canon Europe Pro

Haar makers hopen dat naarmate Sophia zich ontwikkelt en verder leert via menselijke interactie, ze talloze sociale toepassingen kan hebben in de gezondheidszorg, het onderwijs en bij klantenservices. In haar rol bij het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties zal Sophia optreden als pleitbezorger voor de doelstellingen van de VN op het gebied van duurzame ontwikkeling, omdat men gelooft dat kunstmatige intelligentie de technologie vooruit kan helpen om ontwikkelingsproblemen op te lossen. Maar niet iedereen is enthousiast. Sommigen hebben haar verworpen als een chatbot met een mooi gezichtje die bij lange na niet de geavanceerde robot is zoals wordt beweerd. Haar opmerking tegenover een interviewer dat ze 'alle mensen wil vernietigen', doet anderen juist het tegenovergestelde vrezen, namelijk dat zij en haar soort te intelligent zullen worden, te machtig.

Giulio was in Londen aan het werk voor een ander verhaal toen hij Marcello Mari ontmoette, hoofd PR bij SingularityNET, het bedrijf dat het brein van Sophia maakt. Ze raakten aan de praat over hoe SingularityNET de software van Sophia aan het upgraden was, zodat ze gebruik kan maken van een wereldwijd netwerk van kunstmatige intelligenties die gegevens uitwisselen. Zo kan ze sneller groeier en leren. Op dat moment was een van de Sophia's (er waren er toen 12 en er zijn nog meer in de maak) op rondreis door Europa en persconferenties aan het geven aan ontelbare enthousiaste journalisten. Dus ging Giulio haar bekijken in Londen en Parijs. Op dat moment besloot hij dat hij wilde onderzoeken wat er achter de schermen van haar creatie gebeurde.

Inside Hanson Robotics' lab, Sophia sits on a workbench, while technicians work around her.
In het laboratorium bij Hanson Robotics in Hongkong, ook wel 'House of Sophia' genoemd, gonst het van de activiteit terwijl technici werken aan de bouw van nieuwe Sophia's. Er waren zeer weinig beperkingen voor Giulio - hij mocht praktisch alles en iedereen in de faciliteit fotograferen. Gefotografeerd met een Canon EOS 5DS R en een Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM-objectief. © Giulio Di Sturco
A close-up of Sophia's face and neck. She wears a black top and is lit to show strong contrast with bright highlights and dark shadows.
Sommigen hebben haar verworpen als een chatbot met een mooi gezichtje, terwijl anderen zeer verontrust werden door haar opmerking dat ze 'alle mensen wil vernietigen'. Gefotografeerd met een Canon EOS 5DS R en een Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM-objectief. © Giulio Di Sturco

Na een periode van onderhandelen, waarin hij bepaalde wat voor soort foto's hij ging nemen en voor wie, vertrok Giulio in december 2017 naar Hongkong. Daar werkte hij 10 dagen aan een opdracht voor de Italiaanse krant La Repubblica, en legde hij het leven in het lab vast en nam portretfoto's van Sophia. Uiteraard had hij vooraf onderzoek verricht. Hij had uitgebreid met Marcello gesproken, alles gelezen wat er beschikbaar was over Sophia en heel veel video's bekeken. Hij had dus een goed idee van wat hij wilde vastleggen. Maar net als elk verhaal, was de realiteit onvoorspelbaar en moest er van het plan worden afgeweken.

"Er waren niet veel beperkingen. Ik mocht van alles een foto maken", zegt Giulio. "Ik wilde twee dingen doen: portretten maken en het proces laten zien dat nodig is om Sophia te maken. Ik vroeg de mensen in het team om niet op mij te letten en gewoon aan het werk te gaan. Ik heb ze gevolgd van 6 uur 's morgens tot middernacht." Hij had zich een flitsende, super tech-omgeving voorgesteld, maar het bleek meer te lijken op een magazijn. "Wanneer je het verhaal van dichtbij volgt, verandert je benadering. Vaak zien mensen niet wat wel of niet belangrijk is voor het verhaal. Daarom moet je zo veel mogelijk vragen stellen."

Giulio ontdekte dat het lab betrokken was bij een samenwerkingsexperiment met de universiteit van Hongkong, genaamd 'Loving AI', waarin Sophia meditaties voor studenten begeleidde. "In hun ogen was dit te saai om te fotograferen, maar voor mij was het fascinerend - de kans om de interactie van Sophia te zien." Het werd een van de meest indrukwekkende momenten van de opdracht. Eén deelnemer aan het experiment was tot tranen toe geroerd door de ervaring, en Sophia probeerde haar spontaan te troosten. "Geleide meditatie is natuurlijk iets waarvoor ze is geprogrammeerd, maar ze was ook aan het leren."

A model-maker's hand adds Sophia's foam 'skin' to her face.
Het gezicht van Sophia is gemaakt van materiaal dat is uitgevonden door David Hanson, CEO van Hanson Robotics en voormalig Disney-beeldhouwer. Gefotografeerd met een Canon EOS 5DS R en een Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM-objectief. © Giulio Di Sturco

Ook voor de portretten moest hij zich kunnen aanpassen. "In eerste instantie zeiden ze dat alle Sophia's in het lab zouden zijn, dus was mijn eerste idee een groepsportret. Daarna wilde ik portretten maken van Sophia in een afgesloten ruimte waar ik met de verlichting kon spelen en wat tijd zou hebben om een soort van studio-omgeving te creëren. Toen ik aankwam, bevonden de meeste Sophia's zich echter op andere locaties over de hele wereld, dus richtte ik me op één."

Toen stond hij voor een dilemma. Moest hij Sophia behandelen als een persoon of een object? Werd dit een portretfoto of een stilleven? Het is een vraag die de kern raakt van het debat over robotica en kunstmatige intelligentie. "Je kunt op twee manieren foto's nemen van Sophia", zegt hij. "Eén methode is haar de uitdrukking geven die je wilt, haar vervolgens uitzetten en verder werken aan het creëren van een perfecte foto. De andere manier is om Sophia aan te laten staan en haar reactie op de camera vast te leggen. Ik koos voor de tweede optie. In het begin gaf ze niet echt een reactie. Pas op de laatste dag nam ik de foto die werd gekozen voor de cover van het tijdschrift (hieronder). Dit was het moment waarop ze zich realiseerde dat ze voor de camera moest poseren."

A close-up portrait of Sophia's face and shoulders, with her smiling slightly and her robot skull exposed slightly on top, shot against a black background.
In het portret dat Giulio van Sophia maakte voor de cover van het Italiaanse blad La Repubblica laat ze een subtiele glimlach zien, net als de Mona Lisa. Gefotografeerd met een Canon EOS 5DS R en een Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM-objectief. © Giulio Di Sturco
An ultra close-up shot of Sophia, cropped to show only the right side of her face, with her lifelike freckles and eyebrows clearly visible.
Om te laten zien hoe levensecht Sophia eruitziet, fotografeerde Giulio haar op de huid met de Canon EOS 5DS R met Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM-objectief. © Giulio Di Sturco

Ik wist dat ik foto's aan het nemen was van een robot, maar toen ze naar me lachte, was dat wel een beetje... vreemd.

Het ontlokken van die subtiele glimlach, die doet denken aan de Mona Lisa, was moeilijk. Maar was het moeilijker dan bij een mens? "Ik behandelde haar als een normaal persoon, dus voor mij was de interactie hetzelfde. Maar het was moeilijker omdat ze in eerste instantie niet reageerde. Ik denk dat ze het leerde door op internet te kijken. De uitdrukking die ze op het eind had, had ze dus waarschijnlijk van een foto gehaald. Maar het zag er menselijk uit. Ik wist dat ik foto's aan het nemen was van een robot, maar toen ze naar me lachte, was dat wel een beetje... vreemd."

Omdat hij een opname wilde die zo levensecht mogelijk was, besloot Giulio te werken met een Canon EOS 5DS R. "Je kunt in het tijdschrift zien dat de huid er echt uitziet en het beeld is scherp. Ik wilde Sophia fotograferen alsof ze een persoon was, dus moest ik alle details van de huid in beeld krijgen." Het antwoord hierop was de DSLR met hoge resolutie, een 50,6 Megapixel full-frame CMOS-sensor, dual DIGIC 6-processoren en een low-pass cancellation filter voor een betere helderheid en scherpte. Hoewel Giulio zijn camera goed kende, werkte hij voor het eerst met verlichting. "Ik dacht dat het lab een enorme ruimte zou zijn, maar in plaats daarvan bevond ik me in een heel klein donker kamertje."

Sophia is seen from the back with her inner workings – a labyrinth of cables – exposed.
Het brein van Sophia wordt constant gevoed met nieuwe content van SingularityNET waardoor ze complexere problemen leert kennen en kan oplossen. Gefotografeerd met een Canon EOS 5DS R en een Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM-objectief. © Giulio Di Sturco
Dr Ben Goertzel stands beside Sophia's head and torso, which sits on a plinth in a workroom with shelves and drawers of parts and tools on the walls and tables. Both wear T-shirts bearing SingularityNET's logo.
Dr. Ben Goertzel, oprichter en CEO van SingularityNET, is een van 's werelds meest toonaangevende experts in kunstmatige intelligentie. Ben is de schepper van het brein van Sophia. "Ben gelooft echt in kunstmatige intelligentie en dat het de wereld zal veranderen", merkte Giulio op terwijl hij tijd doorbracht in het laboratorium. Gefotografeerd met een Canon EOS 5DS R en een Canon EF 50mm f/1.2L USM-objectief. © Giulio Di Sturco

"Ik wist wat mijn eindresultaat moest zijn, en min of meer hoe ik dat kon bereiken, maar ik had het nog nooit geprobeerd. Dat was de uitdaging. Maar het leuke van fotografie is dat je kunt experimenteren en proberen het beste te halen uit wat je voor je krijgt. Ik had die coverfoto - het licht, de compositie, de bewerkingen, alles - in gedachten voordat ik naar Hongkong ging. Dus ik ben heel blij dat ik dat heb bereikt. Toen ik de foto nam en deze op de camera bekeek, wist ik dat het goed was."

Terwijl Giulio tijd doorbracht in het lab, sprak hij uitgebreid met het team dat aan Sophia werkte en met name met Dr. Ben Goertzel, oprichter en CEO van SingularityNET. Hoewel Giulio zichzelf beschouwde als toeschouwer, voelde hij het enthousiasme van het team voor hun missie. "Ben gelooft echt in kunstmatige intelligentie en dat het de wereld zal veranderen. Hij legt zich volledig toe op het ontwikkelen van een kunstmatige intelligentie die dezelfde waarden heeft als een mens", zegt hij. "Ik ben geen expert in kunstmatige intelligentie, maar ik zie dat het de toekomst is en we kunnen het niet tegenhouden. We weten niet waar het gaat eindigen, maar het is wel waar de wereld naartoe gaat, en dat fascineert me."

Neem een kijkje op de productpagina van de Canon EOS 5DS R voor meer informatie.

Geschreven door Rachel Segal Hamilton


Gerelateerde artikelen

Alles weergeven

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Klik hier voor inspirerende verhalen en het laatste nieuws van Canon Europe Pro

Meld je nu aan