VERHALEN

Leven en verlies: de verstoten weduwen van Amy Toensing

De kleurrijk geklede weduwen Ranjana (links) en Lalita (rechts) staan bij de deur van Merra Sehbhagini Mahila Ashram, een overheidsashram die wordt gesteund door de organisatie Sulabh International in Vrindavan, India. 21 november 2013. Gemaakt met een Canon EOS 5D Mark III. © Amy Toensing

Segregatie, armoede, geweld en zelfs de dood: het zijn slechts enkele van de gevaren waarmee rouwende vrouwen wereldwijd worden geconfronteerd wanneer hun man overlijdt. De Amerikaanse fotojournaliste Amy Toensing heeft vier jaar lang haar werk gewijd aan de verhalen die deze vrouwen met zich meedragen.

Volgens het hindoeïsme brengen weduwen hun familie ongeluk. Daarom worden ze vaak verbannen uit de familiewoning, verstoten door de samenleving en gedwongen in communes te gaan leven. Om te overleven, bedelen ze op straat. Maar veel vrouwen vechten terug en gaan tegen de traditie in: ze dragen kleurrijke kleren en juwelen en verbergen zich niet langer.

"In India, en vooral in de erg traditionele streken, wordt verwacht van weduwen dat ze witte kleren dragen," vertelt Amy. “Op een dag ontmoette ik een vrouw in een oogverblindend kleurrijke sari, dus vroeg ik haar waarom ze die aanhad. Ze antwoordde: "In India is er een gezegde: als je 's ochtends een vrouw in het wit ziet, dan heb je de hele dag ongeluk. Zij wilde niemand ongeluk brengen. Ze was een sterke vrouw die zich vragen durfde te stellen bij wat er gaande was."

canon_pro_toensing_2
De 75-jarige Bhakti Dashi uit Bangladesh woont al sinds de onafhankelijkheid van Bangladesh in het achterste deel van Nabadwip Bhajan Ashram. Deze foto is genomen in Nabadwip, West-Bengalen, India, op 5 april 2016. Gemaakt met een Canon EOS 5D Mark III. © Amy Toensing

Wat de moed van deze vrouw nog bewonderenswaardiger maakt, is dat ze niet alleen rouwt, maar ook als kind werd verkocht en in een gedwongen huwelijk terechtkwam. Haar leven is altijd hard geweest. Toen ze terugkeerde naar haar dorp, was ze 'besmet' en niet meer welkom. Veel Indiase weduwen leven samen in ashrams (religieuze gemeenschappen), maar ze moeten bedelen om er hun huur te kunnen betalen.

"Ze werd door haar familie aan zijn familie gegeven toen ze negen jaar oud was. Daar had ze helemaal geen controle over," zegt Toensing. “Waar moet je beginnen als je de levenskwaliteit van deze vrouw wil verbeteren? Het is niet haar schuld, maar toch is ze in deze ellendige cyclus terechtgekomen, vooral omdat ze een vrouw is. Dat zou nooit zijn gebeurd met een zoon. Op zo'n moment weet je gewoon niet hoe je ermee moet omgaan."

Toensing was vastberaden om het verhaal van deze vrouwen te vertellen en begon een langdurig project over weduwen in India, Oeganda en Bosnië. Daar werkt ze al aan sinds 2013 met haar Canon EOS 20D, EOS 5D Mark II en EOS 5D Mark III. De inspiratie voor het project, dat ze 'Widowhood' noemde, kreeg ze toen ze in 2005 op reis was in Nepal. Ze maakte een omweg naar India, waar weduwen in sommige gemeenschappen de rest van hun leven moeten blijven rouwen. Daar ontmoette en fotografeerde ze vrouwen die werden gestigmatiseerd na de dood van hun man en zo kwam het project tot stand.

canon_pro_toensing_3
Bidya Sundari Devnath, een 76-jarige weduwe, wast zich in de rivier de Ganges in Nabadwip, West-Bengalen, India, op 5 april 2016. Ze woont in een tinnen hut naast de woningen van haar twee zonen aan de overkant van de rivier. Gemaakt met een Canon EOS 5D Mark III. © Amy Toensing

"Het verhaal bleef me achtervolgen, tot ik in 2013 subsidies kreeg van het Pulitzer Center on Crisis Reporting," vertelt Amy, die regelmatig foto’s levert aan National Geographic en ook al gewerkt heeft voor The New York Times, The Wall Street Journal, Newsweek en Time Magazine. “Samen met een schrijver stelde ik het verhaal voor en we gingen een maand naar India om eraan te werken. We kwamen terug met behoorlijk veel materiaal. Dat toonde ik aan National Geographic en zij pikten het verhaal op. Maar toen waren we alleen nog maar in India geweest. Met Geographic konden we het project uitbreiden naar Oeganda, Bosnië en Herzegovina."

canon_pro_toensing_4
Christine Namatovu met haar zoon Andrew in haar woning, waarvoor ze na de dood van haar man in 2014 moest vechten om er te kunnen blijven. De foto is genomen in het district Mukono, Oeganda, op 28 juni 2016, waar landroof geregeld voorkomt. Gemaakt met een Canon EOS 5D Mark III. © Amy Toensing

Als een vrouw weduwe wordt in Oeganda, kan ze haar kinderen, woning, grond, waarde en zelfs haar leven verliezen. Hoewel de Oegandese wet stelt dat vrouwen en mannen gelijke rechten hebben op het gebied van erfenissen, is gewelddadige land- en eigendomsroof diepgeworteld in de samenleving. Als gevolg komen veel weduwen in de rand van de samenleving terecht en verliezen ze alles wat ze hebben.

In Bosnië en Herzegovina is na de massamoord van Srebrenica in 1995, waarin meer dan 7000 Bosnische mannen en jongens omkwamen, de structuur van hele gemeenschappen veranderd, vertelt Amy. Plots werden de vrouwen gezinshoofd en sindsdien vechten velen voor de rechten van de slachtoffers van de massamoord. Toen Amy met de herinneringen aan het Bosnische conflict moest werken, kon ze niet ontsnappen aan "momenten van totale wanhoop over wat 'samenleving' is en wat menselijkheid is". Toch heeft ze onvermoeibaar gewerkt om de kracht, moed en weerbaarheid van de vrouwen die ze heeft ontmoet, in beeld te brengen.

canon_pro_toensing_5
Twintig jaar na de massamoord van Srebrenica in 1995, waarin Servische troepen meer dan 7.000 Bosnische moslimmannen en -jongens vermoordden, wachten er nog 136 kisten tot ze worden begraven op de herdenkingssite van Potočari, Bosnië en Herzegovina, 10 juli 2015. Gemaakt met een Canon EOS 5D Mark III. © Amy Toensing

"Ik voel me op veel manieren verantwoordelijk voor mijn onderwerpen," zegt ze. “Ik draag de verantwoordelijkheid om hen waardig in beeld te brengen, hun verhaal te vertellen, te luisteren naar wie ze zijn. Hopelijk komt dit duidelijk over in mijn werk en vinden ze dat ik hun stem waarheidsgetrouw heb weergegeven. Voor mijn projecten heb ik medewerking nodig. Er moet een aspect van participatie zijn, zij moeten meewerken om het verhaal verteld te krijgen."

Ik draag de verantwoordelijkheid om mijn onderwerpen waardig af te beelden ... en om te luisteren naar wie ze zijn.

Net zoals bij veel van haar projecten, heeft Amy heel wat onderzoek uitgevoerd om 'Widowhood' te maken. Het project werd dit jaar tentoongesteld op het internationale festival over fotojournalistiek Visa pour l'Image in Perpignan. Krantenartikelen, interviews en zelfs boeken hebben hun nut als informatiebron bewezen bij haar werk. "Ik verlies mezelf graag in mijn onderzoek," zegt ze. “Ik wil altijd het poëtische aspect van een verhaal vinden, dus schrijf ik erover om het vanaf een afstand te kunnen bekijken. Ik schrijf mijn gedachtestroom op en ontdek op die manier het verhaal."

canon_pro_toensing_6
De West-Bengaalse Asha Lata bedelt aan de Banke Bihari-tempel in Vrindavan, India. 22 maart 2016. Asha trouwde toen ze 13 was en kwam 40 jaar geleden naar Vrindavan, toen haar man overleed. Gemaakt met een Canon EOS 5D Mark III. © Amy Toensing

Als je een idee voorstelt aan National Geographic, moet het werk visueel sterk zijn, weet Amy. Ze structureerde haar project rond thema’s en woorden die pasten bij elke plaats die ze bezocht. In India concentreerde ze zich op schoonheid en vrouwelijkheid omdat ze voelde dat deze aspecten van de vrouwen met wie ze tijd doorbracht, waren afgenomen. Er is geen uitweg voor de bittere, diepgewortelde problemen die deze vrouwen moeten doorstaan, maar Amy was vastberaden om hen te tonen als sterke, maar toch vrouwelijke individuen.

Ik wilde de vrouwelijkheid van deze vrouwen benadrukken, laten zien dat ze prachtige mensen zijn

"Het waren fantastische vrouwen, maar door hun stigma werd hun vrouwelijkheid van hen afgenomen," zegt ze. "Ik wilde echt die kant van deze vrouwen benadrukken: ze zijn niet onzichtbaar, ze zijn nog steeds prachtige mensen."

canon_pro_toensing_7
Ganga Chowdhury, een 62-jarige vrouw, neemt een bad in de dorpsvijver van Rameswarpur in West-Bengalen, India. 10 april 2016. Ganga woont in een bamboehut op een stuk grond dat ze heeft geërfd van haar moeder. Gemaakt met een Canon EOS 5D Mark III. © Amy Toensing

Neem een kijkje op de productpagina van de Canon EOS 5D Mark III voor meer informatie.

Gerelateerde artikelen

Alles weergeven

Canon Professional Services

Leden krijgen toegang tot CPS Priority Support, zowel lokaal als op grote evenementen, een snelle Fast Track-reparatieservice en mogen, afhankelijk van het niveau van het lidmaatschap, gratis materiaal lenen en profiteren van een kosteloze retourzending bij onderhoud. Ook kunnen ze regelmatig gebruikmaken van exclusieve ledenaanbiedingen.

Kom meer te weten en vraag het aan

A CPS member looking pleased with his Canon photography equipment