Nigeriaanse migranten huilen in elkaars armen in een opvangcentrum voor vluchtelingen en migranten in Surman, Libië, in augustus 2016. Er leven honderden vrouwen in erbarmelijke omstandigheden. De meesten van hen probeerden Europa te bereiken door met boten van mensensmokkelaars de Middellandse Zee over te steken. Fotograaf Daniel Etter won de derde prijs in de categorie Contemporary Issues Singles van de WPPh Contest 2017 met deze foto, 'The Libyan Migrant Trap'. Gemaakt met een EOS 5D Mark III en een Canon EF 24-70mm f/4L IS USM-objectief. © Daniel Etter

Krimpende redactiebudgetten, groeiende concurrentie en wantrouwen tegenover de pers: het zijn slechts enkele factoren die de toekomst van de fotojournalistiek in gevaar kunnen brengen. Maar fotografie heeft een blijvende kracht en de technologie geeft fotografen meer creatieve vrijheid dan ooit. De wereld snakt naar visuele verhalen, maar heeft de fotojournalistiek wel een toekomst?

Christian Ziegler’s

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Klik hier voor inspirerende verhalen en spannend nieuws over Canon Europe Pro

De beroemde fotojournalist Sir Don McCullin vindt dat de sector onherroepelijk veranderd is sinds de tijd toen zijn fotoverhalen tientallen gedrukte pagina's vulden. Hij verklaart: "De fotografie is stervende. Jongen mensen worden aangemoedigd om de fotojournalistiek in te gaan, maar er is geen afzetmarkt. Kranten en tijdschriften zijn veel meer geïnteresseerd in rijke, glamoureuze mensen en celebrity's. Ze willen geen noodlijdende mensen op hun pagina's, want daarmee verdienen ze niet genoeg geld voor de eigenaars. Het is niet zo dat fotojournalistiek de weg kwijt is, maar het is voor het gemak gewoon opzij geschoven."

Fotojournalisten en influencers uit de hele sector vertellen over de huidige stand van zaken en geven hun mening over de toekomst van de fotografie in het digitale tijdperk.

 
Larry Towell

Over Larry Towell

Larry werkt als freelance fotograaf voor Magnum Photos. Hij heeft oorlog gefotografeerd en vastgelegd hoe de burgers in Palestina, Vietnam, Afghanistan en andere landen eronder gebukt gingen. Ook documenteerde hij de impact van de orkaan Katrina in de VS. Met zijn projecten heeft hij al heel wat prijzen in de wacht gesleept, waaronder World Press Photo of the Year.

Larry Towell

"Volgens mij zijn er altijd al te veel foto's geweest in de wereld, maar nooit te veel goede. Zelfs voor fotografen die werken aan sociaal relevante thema's, is het moeilijk om een publiek te vinden. Dat komt volgens mij deels omdat er te veel afleidingen zijn.

"Ik heb nooit besloten fotograaf te worden, dat is me gewoon overkomen. Ik wilde verhalen vertellen,melding maken van schendingen van de mensenrechten en verslaggever zijn. Als er niemand naar je luistert, betekent dat niet dat je moet stoppen. Integendeel zelfs. Als er niemand luistert, moet je nog meer doen en mag je niet stoppen.

"De celebritycultuur is eigenlijk een ziekte. Beroemd willen zijn is een geestesziekte die we niet erkennen. Intussen is het alomtegenwoordig: zelfs fotografen moeten nu celebrity's zijn in plaats van journalisten. Natuurlijk is dat gevaarlijk."

A young blonde boy in military uniform stands in a field of long grass, adjusting his hat.
Deze jongen, die geboren werd in Zuid-Afrika na het einde van de apartheid in 1994, heeft ervaren dat racisme niet zomaar zal verdwijnen in het land. Uit de serie 'Afrikaner Blood' van fotografe Ilvy Njiokiktjien, die op de tweede plaats eindigde in de categorie Contemporary Issues Singles in de WPPh Contest 2012. Gefotografeerd met een Canon EOS 5D Mark II en een 40mm-objectief. © Ilvy Njiokiktjien
Ilvy Njiokiktjien

Over Ilvy Njiokiktjien

Canon-ambassadeur Ilvy is een zelfstandige nieuws- en documentairefotografe uit Nederland. Ze werkt aan actuele thema's en maatschappelijke problemen in de hele wereld. Haar klanten zijn ngo's en bekende wereldwijde uitgevers. Ze heeft een Canon AFJ Award en een World Press Photo Multimedia Award op haar palmares.

Ilvy Njiokiktjien

"De opdrachten zijn veranderd: een opdrachtgever zal je niet noodzakelijk ergens naartoe sturen om maandenlang aan één project te werken. Als je aan langetermijnprojecten wilt werken, moet je meestal ook zelf geld investeren."

"Toen Don McCullins foto's in kranten werden gepubliceerd, maakten zijn foto's het nieuws. Als ik nu bijvoorbeeld foto's neem van de begrafenis van Nelson Mandela, dan zijn er nog 300 andere fotografen ter plekke. Er zijn zo veel foto's dat je nooit meer een echt iconische foto kunt maken. Alles is veranderd. Je bent niet de enige die foto's neemt: er zijn ook collega's, er zijn mensen met smartphones.

"Ik denk niet dat enkele foto's ooit hun kracht zullen verliezen. Ik vind enkele foto's zo sterk: zo'n foto kan echt op mijn netvlies gebrand staan. Maar er zijn nieuwe manieren om een verhaal te vertellen: met mobieltjes, via interactieve online belevingen en virtual reality. Het is belangrijk dat je iets kiest dat bij het verhaal past."

Fires burn beside a large apartment building, while people hold riot-style shields in front of themselves.
Onbekende scherpschutters openen het vuur op betogers op de Instituska-strat in de Oekraïense hoofdstad Kiev op 20 februari 2014. De foto komt uit de reeks 'Final Fight for Maidan' van Jérôme Sessini, die de tweede prijs won in de categorie Spot News Stories van de WPPh Contest in 2015. Gefotografeerd met een Canon EOS 5D Mark II en een Canon EF 40mm f/2.8 STM-objectief. © Jérôme Sessini
Jérôme Sessini

Over Jérôme Sessini

Canon-ambassadeur Jérôme Sessini heeft enkele van de belangrijkste gebeurtenissen in het nieuws van de voorbije 20 jaar gefotografeerd. Zo bevat zijn portfolio foto's van conflictgebieden in Kosovo, Syrië en Oekraïne.

Jérôme Sessini

"Ik vind dat we nu meer vrijheid hebben dan vroeger. Ten eerste door de technologie en ten tweede omdat jonge fotografen, zoals ik, minder om kranten geven dan mensen vroeger deden. We hebben onszelf bevrijd van de kranten, zodat we verhalen kunnen vertellen zoals we dat zelf willen.

"Een van de gevaren is dat fotografen nu het doelwit zijn in een conflict. En ik voel dat als ik bang ben, ik mijn werk niet goed kan doen.

"Ik geloof echt in verhalen. Ik wil altijd een verhaal vertellen, niet gewoon één foto maken. Ik probeer geen uitleg te geven bij fotografie omdat dat je niet alles kan vertellen. Het kan gevoelens oproepen; ik geloof meer in gevoelens dan in rationeel denken. Ik wil niemand een bepaalde verklaring opdringen. Ik wil dat de kijker eerst iets voelt en dan hopelijk vragen stelt. De antwoorden moet de kijker zelf vinden."

Two teenage girls lie asleep in beds touching each other, with hospital tubes in their noses.
'Uppgivenhetssyndrom' (opgavesyndroom) is een aandoening die alleen bij vluchtelingen in Zweden voorkomt. De patiënten lijken levensmoe te zijn. Djeneta is al tweeënhalf jaar bedlegerig en reageert nergens op, haar zus Ibadeta verkeert al meer dan zes maanden in dezelfde catatonische toestand. De foto van Magnus Wennman is genomineerd in de categorie People Singles van de WPPh Contest 2018. Gefotografeerd met een Canon EOS-1D X Mark II en een Canon TS-E 45mm f/2.8-tilt-shiftobjectief. © Magnus Wennman
Magnus Wennman

Over Magnus Wennman

Canon-ambassadeur Magnus Wennman is al fotojournalist sinds hij 17 jaar oud was. Toen begon hij te werken voor een plaatselijke Zweedse krant. Nu is hij een vaste fotograaf voor de grootste krant in Scandinavië, Aftonbladet, en heeft hij vier World Press Photo Awards op zijn naam staan.

Magnus Wennman

"Toen ik begon, was persfotografie een vrij traditioneel beroep, maar nu is alles anders. De techniek is niet meer zo belangrijk; je moet verhalen vertellen, en vandaag de dag krijg je eindeloos veel kansen om verhalen te vertellen. Als je zo'n fotograaf bent die vroeger gewoon op kantoor zat bij de krant en wachtte tot mensen je opdrachten kwamen aanbieden, dan heb je niet veel toekomst. Maar als je aan verhalen werkt, dan ziet je toekomst er rooskleurig uit.

"Omdat er steeds minder werk voor vaste medewerkers is, wordt de fotojournalistiek democratischer: iedereen kan het, niet alleen zij die voor een krant werken.

"Tegenwoordig kun je ook kiezen of je een visueel verhaal, een video, audio of alleen een geschreven verhaal wilt maken. De nieuwe generatie fotojournalisten werkt op een volledig andere manier dan de vroegere fotojournalisten. Ze kennen de mogelijkheden van werken met social media en pinnen zich niet vast op het fotograferen van stilbeelden. Zoals je overal wel ziet, wordt visuele storytelling steeds belangrijker. Als je daar goed in bent, dan overleef je wel."

A jockey flies over a mass of branches, with a brown horse ducking below her and other horses' tails entering the frame.
Tom Jenkins nam deze actiefoto van jockey Nina Carberry terwijl ze van de rug van haar paard werd gekatapulteerd. Hij won de eerste prijs in de categorie Sports van de WPPh Contest in 2017. Gefotografeerd met een Canon EOS-1D X en een Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM-objectief. © Tom Jenkins
Tom Jenkins

Over Tom Jenkins

Canon-ambassadeur Tom Jenkins reist de wereld rond om sportevenementen te fotograferen voor de Britse kranten The Guardian en The Observer. Hij is een bekroond fotograaf die zowel bekendstaat om de boeiende verhalen die hij in het veld fotografeert als om zijn foto's van de actie zelf.

Tom Jenkins

"De fotojournalistiek heeft moeite om het hoofd boven water te houden, denk ik. Technologie en het digitale tijdperk hebben een aardverschuiving veroorzaakt in de fotojournalistiek: iedereen heeft een smartphone, iedereen maakt foto's, iedereen vindt zichzelf tegenwoordig een fotograaf. Dat heeft de fotojournalistiek ingrijpend veranderd.

"Omdat de markt nu absoluut verzadigd is met foto's, zijn de prijzen ingestort. Het bedrag dat je online betaald krijgt voor een foto is miniem. Kranten kunnen tegenwoordig foto's kiezen van zo veel verschillende bronnen dat de manier waarop ze fotografen tewerkstellen, helemaal veranderd is. Er zijn minder fotografen met een vast contract en fotografen worden steeds minder betaald, vooral voor redactie- en sportfotografie. 

"Als je er behoorlijk de kost mee wilt verdienen, moet je andere manieren bedenken om geld te verdienen, zoals commerciële opdrachten waarvoor je een maand eropuit trekt om de vluchtelingencrisis te gaan documenteren."

A man clings to his children and cries. All of them are wearing life jackets, and they stand on a beach beside a rubber dinghy.
Laith Majid, een Iraakse vluchteling uit Bagdad, huilt tranen van geluk terwijl hij zijn zoon Taha en dochter Nour vasthoudt nadat ze veilig zijn aangekomen op een strand van het Griekse eiland Kos, op 15 augustus 2015. Gefotografeerd met een Canon EOS 5D Mark III en een Canon EF 35mm f/1.4L USM-objectief. © Daniel Etter
Daniel Etter

Over Daniel Etter

Canon-ambassadeur Daniel Etter is een gerespecteerd fotograaf, artikelschrijver en filmmaker. Zijn werk gaat dieper in op sociale ongelijkheid, met bijzondere aandacht voor kinderarbeid en voor de problemen van migranten en vluchtelingen aan de Europese grenzen en in conflictgebieden in het Midden-Oosten.

Daniel Etter

"Mensen beweren al lang dat de fotojournalistiek doodbloedt, maar toch leeft de sector nog steeds. Misschien gaat het minder goed dan tijdens de hoogdagen van Don McCullin, maar het is nog steeds relevant. De fotojournalistiek heeft niet meer dezelfde impact die ze vroeger had en dat zal ook nooit meer terugkomen. Ze is nog niet helemaal vervangen door andere technologieën, maar wordt er wel door aangevuld. Ik denk dat fotografie altijd wel een rol zal blijven spelen, maar als er betere manieren bestaan om visuele verhalen te vertellen, dan is dat oké voor mij.

"De grootste uitdaging waarmee we kampen, is de strijd om geloofd te worden. Zelfs de meest fundamentele feiten worden tegenwoordig in twijfel getrokken. In die context moeten wij onze weg vinden, we moeten een heuse strijd voeren om het vertrouwen van het publiek te winnen en om als een betrouwbare bron van informatie te worden beschouwd. Dat is onze grootste uitdaging. Ik heb nog geen manier gevonden om het nieuws betrouwbaarder te presenteren. Het enige wat we kunnen doen, is goed werk leveren. Dat betekent onderzoek doen, de juiste vragen stellen en proberen gebeurtenissen eerlijk weer te geven."

Geschreven door Lucy Fulford


De fotojournalistiekkit

Het belangrijkste materiaal dat professionals gebruiken om foto's te nemen

A photojournalist crouches beside a man in tribal African dress to take his photograph, while others dressed in traditional tribal clothes clap and dance.

Camera

Canon EOS 5D Mark IV

Deze full-frame 30.4MP DSLR legt ongelooflijk scherpe details vast, zelfs bij extreme contrasten. De continue 7fps-opname helpt bij het vastleggen van het perfecte moment, terwijl de 4K-video HD-beeldmateriaal oplevert.

Lens

Lens

Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM

Dit standaard zoomobjectief van professionele kwaliteit biedt een uitstekende beeldscherpte en de robuuste constructie van een product uit de L-serie. Met zijn continue f/2.8-diafragma maak je zelfs bij weinig licht prachtige foto's en heb je alle controle over de scherptediepte.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Klik hier voor inspirerende verhalen en het laatste nieuws van Canon Europe Pro

Meld je nu aan