ARTIKEL

Een zee aan plastic gedocumenteerd

Ontdek hoe Mandy Barker haar prachtige, maar uiteindelijk schokkende beelden over de plasticvervuiling in de wereldzeeën maakt, met behulp van plastic afval dat op de kust wordt gevonden.
We zien een grote hoeveelheid voetballen, in verschillende stadia van ontbinding, die lijken te zweven tegen een zwarte achtergrond.

PENALTY - The World. De serie Penalty van Mandy Barker, die werd uitgebracht ten tijde van het wereldkampioenschap voetbal in 2014, maakte mensen bewust van plasticvervuiling door te focussen op een individueel voorwerp dat in oceanen over de hele wereld wordt aangetroffen: voetballen. Deze afbeelding toont delen van 769 voetballen die door 89 burgers uit 41 landen en eilanden in slechts vier maanden tijd werden verzameld. Samengesteld uit meerdere foto's die zijn gemaakt met een Canon EOS 5D Mark III (nu opgevolgd door de Canon EOS-5D Mark IV) met een Canon EF 24-70mm f/2.8L-objectief (nu opgevolgd door de Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM), met verschillende instellingen. © Mandy Barker

Mandy Barkers opvallende foto's lijken in eerste instantie op prachtige onderwaterwezens of scènes die wemelen van dierlijk en plantaardig leven. Maar als je wat beter kijkt, zie je dat het in werkelijkheid gaat om plastic afval zoals draagtasjes, vislijn en kinderspeelgoed, dat precies het zeeleven nabootst dat erdoor wordt gedood.

Plasticvervuiling is een van de grootste milieuproblemen waarmee onze planeet vandaag de dag wordt geconfronteerd. Miljoenen tonnen van dit schadelijke afval komen jaarlijks in zee terecht, en het wordt zelfs op de meest afgelegen plekken aangetroffen. Het wordt ingeslikt door vissen, zoogdieren en zeevogels, waardoor ontelbare aantallen van deze dieren stikken of verhongeren. En dit probleem wordt alleen maar groter.

"Iets dat bedoeld is voor een paar minuten gebruik, blijft honderden jaren in de oceaan”, zegt Mandy. "Polymeerwetenschappers beweren dat al het plastic dat ooit is geproduceerd, tenzij het werd verbrand, nog ergens op de aarde aanwezig is, hetzij in zijn oorspronkelijke vorm, hetzij als nano- of microplasticdeeltjes. Dat is een afschuwelijk idee.”

Een aangetaste oranje draagtas die eruitziet als een kwal of een inktvis, afgebeeld tegen een zwarte achtergrond.

Deze opvallende foto van een half vergane draagtas, met als titel Indefinite – 1-3 Years, komt uit Mandy's eerste serie over plasticvervuiling van de zee. Een tot drie jaar is de optimistische schatting van de tijd die de tas nodig zal hebben om in de oceaan te worden afgebroken. Draagtassen worden vaak opgegeten door dieren die ze verwarren met kwallen of inktvissen, waardoor hun spijsverteringsstelsel verstopt raakt, met de dood tot gevolg. Gefotografeerd met een Canon EOS 500D (nu opgevolgd door de Canon EOS 850D) met een Canon EF 24-70mm f/2.8-objectief, ingesteld op 2 sec, f/16 en ISO400. © Mandy Barker

Een cluster blauwe pvc-handschoenen, gerangschikt om op koraal te lijken, afgebeeld tegen een zwarte achtergrond.

Indefinite – 30 Years. Mandy schikte afgedankte pvc-vissershandschoenen zó dat ze op koraal leken en fotografeerde ze vervolgens in haar thuisstudio. "Koralen worden vernietigd als afgedankte visuitrusting, zoals overalls, handschoenen, beschadigde kreeftenfuiken en netten, over de oceaanbodem sleept," legt zij uit. Gefotografeerd met een Canon EOS 500D met een Canon EF 24-70mm f/2.8L-objectief, ingesteld op 2 sec, f/16 en ISO400. © Mandy Barker

Mandy's inspiratie

Al meer dan tien jaar maakt Mandy kunstwerken met plastic afval om de omvang van de schade die het aanricht aan het zeeleven en het milieu te benadrukken. Haar werk is internationaal gepubliceerd in tijdschriften als National Geographic en Time, genomineerd voor toonaangevende prijzen zoals de Deutsche Börse Foundation Photography Prize en voorgedragen voor de prestigieuze Prix Pictet.

Mandy was grafisch ontwerper in het begin van haar carrière, maar in 2008 begon ze met een MA-studie fotografie aan de De Montfort University in Leicester (VK). Daar besloot ze te focussen op het steeds groter wordende probleem van plasticvervuiling dat ze zag toenemen langs de kust van het Verenigd Koninkrijk.

"Toen ik jong was, verzamelde ik dingen als drijfhout, maar gaandeweg zag ik meer en meer afval aanspoelen op de kust, vooral plastic," vertelt ze. "Ik besloot dat ik daar echt wat aan wilde doen, en te kijken of ik dat met fotografie kon bereiken."

Voor haar eerste serie, Indefinite (2010), concentreerde Mandy zich op afzonderlijke plastic voorwerpen die waren aangespoeld op de zeekust. Ze nam een verzameling van deze voorwerpen mee naar huis en rangschikte ze op een zwartfluwelen achtergrond. Als verstokt Canon-gebruiker maakte ze de foto's met haar Canon EOS 500-camera.

Terwijl ze dat deed, kwam ze op een idee dat sindsdien in al haar werk is blijven terugkomen. "Terwijl ik ze aan het fotograferen was, realiseerde ik me dat sommige van deze objecten eigenlijk leken op de wezens die door dat plastic werden aangetast," legt ze uit. Op deze beelden lijkt een geplette plastic fles op een vis, een draagtas op een inktvis en een reeks vissershandschoenen op koraal.

Het belangrijkste punt dat Mandy in deze serie naar voren wil brengen, is de lange levensduur van deze voorwerpen. De begeleidende tekst geeft een schatting van de tijd dat elk voorwerp in zee zal blijven, wat vaak richting honderden jaren gaat.

Heb je Canon-apparatuur?

Heb je Canon-apparatuur?

Registreer je apparatuur voor gratis advies van experts, onderhoud van apparatuur, toegang tot inspirerende evenementen en exclusieve aanbiedingen met Canon Professional Services.

Schoonheid en schok

In haar latere werk concentreerde Mandy zich op het weergeven van de massale ophoping van plastic in oceanen over de hele wereld door grote aantallen afzonderlijke voorwerpen af te beelden alsof ze in zee drijven. In de serie Where Am I Going worden bijvoorbeeld restanten van plastic ballonnen getoond, en in Penalty zijn honderden gevonden voetballen te zien.

"In eerste instantie selecteer ik het plastic afval op basis van wat er aanspoelt aan de kust," vertelt ze. "Dat kan een bepaalde kleur zijn of een groep vergelijkbare voorwerpen, die vervolgens het bewustzijn over problemen in een bepaald gebied of land zouden kunnen vergroten.”

Veel van haar beelden laten de overbekende alledaagse plastic voorwerpen zien die de wereldzeeën vervuilen: kinderspeelgoed, tandenborstels, kammen, bloemen, inktcartridges, bestek, buizen en verpakkingen. Er is ook een schokkende afbeelding waarin ze 276 stuks plastic laat zien die in de maag van een 90 dagen oud albatroskuiken werden gevonden.

Haar beelden zijn zorgvuldig samengesteld om ons aan te trekken met hun schoonheid en ons vervolgens te verrassen met wat ze werkelijk laten zien. "Ik wil de kijker naar binnen trekken om de informatie te lezen en te ontdekken wat er aan de hand is," vertelt ze. "Ik heb veel geëxperimenteerd en me gerealiseerd dat dit de stijl was die de aandacht van mensen leek te trekken, en ze langer over het probleem deed nadenken.”

Mandy paste de benadering van het fotograferen van meerdere plastic objecten in hetzelfde frame toe voor haar 2020-serie Shelf-Life. Dit werk is het resultaat van een uitnodiging om deel te nemen aan een wetenschappelijke onderzoeksreis naar Henderson Island, dat 5.000 km van de dichtstbijzijnde landmassa in de zuidelijke Stille Oceaan ligt. Tijdens die ene reis werd meer dan zes ton plastic aan de kust gevonden.

In Shelf-Life laat Mandy de overvloed aan plastic voorwerpen lijken op de koraalriffen rond het eiland. "Tijdens de bootreis naar het eiland,” legt ze uit, “zag ik het prachtige witte koraal met de blauwe zee, en daarna zag ik al het plastic dat aan de kust lag, en deze twee beelden kwamen bij elkaar toen ik aan de serie werkte."

Mandy ziet het deels als haar taak om het werk van wetenschappers onder de aandacht van een breder publiek te brengen. "De dingen die zij onderzoeken en waarover ze schrijven, verschijnen in academische tijdschriften of in de New Scientist, waar de doorsnee burger ze misschien nooit te lezen krijgt en te weten komt wat er gaande is," vervolgt zij.

"Als ik beelden kan maken die op meer plaatsen te zien zijn dan het geval zou zijn met hun onderzoek, kan dat mensen informeren en voorlichten over het werk dat zij doen en over wat er is gevonden. Het is een soort wederkerig iets - bijna alsof je wetenschappers een visuele stem geeft voor de dingen waar ze over schrijven."

Misty mountaintops in Madeira. Photo by Michaela Nagyidaiová on a Canon EOS 6D Mark II with a Canon EF 24-70mm f/4L IS USM lens.

Jonge fotograaf: landschappen met verhalen

De jonge fotografe Michaela Nagyidaiová duikt in de landschapsfotografie die een milieuverhaal vertelt, met professionele mentor Toby Smith.
Een grote hoeveelheid plastic producten, waaronder speelgoed en flessen, in verschillende stadia van ontbinding, afgebeeld tegen een donkerblauwe achtergrond.

Deze afbeelding, getiteld Barcode - 50P 300015 (USA), toont plastic producten uit meer dan 25 verschillende landen, die werden gevonden op Henderson Island, een eiland gelegen op 5.000 km van de dichtstbijzijnde landmassa in de zuidelijke Stille Oceaan. De foto maakt deel uit van Mandy's Shelf-Life-project, en elke afbeelding in deze serie heeft als titel de streepjescode die op een van de afgebeelde objecten werd gevonden. Compositie van meerdere foto's die werden gemaakt met een Canon EOS 5D Mark IV met een Canon EF 24-70mm f/2.8L-objectief en een Canon EF 100mm f/2.8L Macro IS USM-objectief, met verschillende instellingen. © Mandy Barker

Uitrusting en techniek

Mandy heeft verschillende Canon camera’s gebruikt, maar heeft de laatste twee jaar gefotografeerd met een Canon EOS 5D Mark IV. "Het past bij mijn stijl van werken," zegt ze. "Als ik op expeditie ga, fotografeer ik soms buiten, uit de hand, bij weinig licht, en de EOS 5D Mark IV is geweldig bij weinig licht. De prestaties van de camera zijn ook belangrijk wanneer ik binnenshuis werk, omdat ik fotografeer in een omgeving met vrij weinig licht, met één natuurlijke lichtbron en met belichtingen van ongeveer drie seconden, waardoor de kleur van de voorwerpen tegen de zwarte achtergrond wordt versterkt.

"Ik heb ook vrij grote bestanden nodig, omdat sommige van mijn beelden op groot formaat worden geprint - sommige zijn op de zijkant van zeecontainers te zien geweest. De EOS 5D Mark IV biedt me de prettige gulden middenweg van een zeer goede kwaliteit zonder dat de bestanden zo groot zijn dat ik ze niet kan beheren en het productieproces alleen maar vertraagd zou worden."

Mandy heeft een serie Canon-objectieven, maar gebruikt voor bijna al haar werk de Canon EF 24-70mm f/2.8L USM (nu opgevolgd door de Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM). Dit zoombereik geeft haar de mogelijkheid om met een grote groep voorwerpen te werken, of met een beperkt aantal, zonder van objectief te hoeven wisselen. Ze gebruikt ook het Canon EF 100mm f/2.8L Macro IS USM-objectief voor de kleinere stukjes plastic die ze op de voorgrond wil uitlichten en zo ook de kleinste details te kunnen vastleggen.

Ze gebruikt in feite steeds dezelfde techniek voor het grootste deel van haar beelden, waarbij ze de plastic voorwerpen fotografeert op een zwarte achtergrond, hetzij op locatie of in haar huis, met natuurlijk licht.

Een grote hoeveelheid rode plastic schildpadden die ronddwarrelen tegen een donkerblauwe achtergrond.

Deze foto, met de titel Barcode - 4902505085680 (Asia, Europe, N. America, S. America, Africa), vertegenwoordigt de naar schatting 600.000 heremietkreeften die jaarlijks sterven door verstrikking in plastic. Mandy maakte het beeld voor haar serie Shelf-Life door gebruik van meerdere opnamen van één plastic schildpad die in 2019 werd gevonden op het afgelegen Henderson Island. Compositie van meerdere opnamen die zijn gemaakt met verschillende instellingen op een Canon EOS 5D Mark IV met een Canon EF 24-70mm f/2.8L-objectief. © Mandy Barker

Maximale scherptediepte, maximale impact

"Welk diafragma ik gebruik, hangt af van de grootte van het voorwerp," zegt ze, "maar meestal fotografeer ik met een diafragma van f/16 omdat ik maximale scherptediepte wil om er zeker van te zijn dat alle voorwerpen scherp zijn en worden 'gezien': het is in mijn werk erg belangrijk dat alle stukjes plastic te herkennen zijn.

"Ik fotografeer groepjes voorwerpen van verschillende grootte afzonderlijk op een zwarte achtergrond, van kleine microplastic deeltjes tot grotere objecten, en voeg de beelden dan samen in Adobe® Photoshop®.* Soms bewaar ik de originele achtergronden waar stukjes zeewier, zand of microplasticpoeder op zijn achtergebleven. Voor Shelf-Life heb ik de lagen voorwerpen echter gemengd met kleurenbeelden, om de koraalwateren rond het eiland te suggereren.

"Sommige van de grotere objecten op de voorgrond zijn in Photoshop geplaatst om de compositie te verbeteren, maar in principe is alles gefotografeerd zoals het verspreid ligt. Het is vaak erg willekeurig, zoals het ook in de zee zou zijn. Ik gebruik gemiddeld zo'n vijf lagen in één beeld en de grotere stukken plastic worden gecombineerd met de kleinere om de indruk van een diepteperspectief te wekken."

Mandy zegt dat het niet alleen haar doel is om het probleem van de plasticvervuiling bij een breder publiek onder de aandacht te brengen; ze wil mensen ook bewust maken van deze problematiek in de hoop dat dit tot actie zal leiden en dat mensen iets zullen doen aan de plasticvoetafdruk in hun dagelijkse leven.

"Misschien willen ze petities ondertekenen, naar politici schrijven of gewoon naar het strand gaan en vijf stukken plastic oprapen. Mijn grote wens is dat mensen naar mijn werk kijken en zich erdoor laten inspireren om een andere beslissing te nemen", zegt ze.

"Uiteindelijk hoop ik dat er op grote schaal dingen zullen veranderen, want dat is wat er moet gebeuren."

Geschreven door David Clark


*Adobe en Photoshop zijn gedeponeerde handelsmerken of handelsmerken van Adobe in de Verenigde Staten en/of andere landen.

Gerelateerde artikelen

  • A photographer leans out of a vehicle in Murchison Falls National Park in Uganda. He is holding a Canon camera with a large telephoto lens.

    ARTIKEL

    De mensheid en de natuur opnieuw met elkaar verbinden door middel van print

    "Om de planeet te kunnen redden, moeten we eerst de mensheid redden." Ontdek hoe wildlifefotograaf Pie Aerts print gebruikt als middel voor natuurbehoud.

  • Een zeldzaam schubdier dat met zijn gestrekte staart over de grond loopt.

    ARTIKEL

    Brent Stirton: promotie van natuurbehoud door middel van fotografie

    De meervoudig bekroonde fotojournalist onthult wat de drijfveren van zijn wildlife-verhalen zijn, welke uitrusting hem helpt en waarom het belangrijk is om het volledige verhaal te vertellen.

  • Aïda Muluneh's WaterAid project

    ARTIKEL

    Hervormingen door kunst: het WaterAid-project van Aïda Muluneh

    Opvallende kleuren, bodypaint en golvende stoffen: de Ethiopische fotografe daagt stereotypen uit om waterschaarste in Afrika te benadrukken.

  • ARTIKEL

    Fotografie is een krachtig instrument voor verandering

    Fotojournalist Muhammed Muheisen heeft tien jaar lang vluchtelingen vastgelegd, waarbij hij wordt gedreven door de overtuiging dat zijn fotografie een verschil kan maken.

  • Meld je aan voor de nieuwsbrief

    Klik hier voor inspirerende verhalen en het laatste nieuws van Canon Europe Pro