ARTIKEL

Nick Nichols over de ethiek van in scene gezette natuurfotografie

Northern spotted owl, Humboldt County, California, 2008; uit A Wild Life (Aperture, 2017) © Michael Nichols/National Geographic Society

"Wil je echte foto's tonen, of nepfoto's?" Canon-expert en voormalig redacteur van National Geographic Michael 'Nick' Nichols heeft een duidelijke mening over de manipulatie van natuurfotografie: "Het gaat mij er in eerste instantie om dat ik foto's maak die zo echt en wild mogelijk zijn."

Dit is meer dan slechts een academische discussie. De manipulatie van foto's kan voelbare gevolgen hebben voor fotografen. De Amerikaanse marinebioloog Nancy Black kreeg een boete van $ 12.500 opgelegd omdat ze orca's voerde tijdens de video-opnamen.

Nichols, wiens werk door Canon wordt tentoongesteld tijdens Visa Pour l’Image 2017 in Perpignan, heeft in de loop der jaren technologische veranderingen meegemaakt die de wereld van de fotografie hebben getransformeerd. Maar ondanks al deze veranderingen is zijn missie altijd "de conservatie van echte wildernis" gebleven...

The chimpanzee Whiskey, chained in a garage in Burundi, photographed in 1989 by Michael Nichols
The chimpanzee Whiskey, chained in a garage, Bujumbura, Burundi, 1989; uit A Wild Life (Aperture, 2017) © Michael Nichols/National Geographic Society

Heb je een ethische gedragscode voor natuurfotografie?
"Ik ben niet begonnen als natuurfotograaf, maar als fotojournalist. Daarom had ik denk ik altijd het idee dat je altijd open moet zijn over alles wat je doet. Je kunt niets verbergen. Als je werkt voor National Geographic heb je een redacteur die met de publicatie van je foto's 100 jaar aan geloofwaardigheid op het spel zet, dus die wil absoluut weten hoe je foto's tot stand zijn gekomen. Het ging mij altijd om openheid: zou ik de wereld openlijk kunnen vertellen hoe ik deze foto's heb gemaakt? Ik vond dat ik nooit iets kon doen waar ik niet 100% achter stond."

Wat is je motivatie om authentiek werk te leveren?
"Foto's maken die zo echt en wild mogelijk zijn. Ik wil het onderwerp niet temmen, want je kunt een tijger niet temmen, je kunt een luipaard niet temmen. Gewenning is mogelijk, maar temmen is iets heel, heel anders. Temmen is een heel ander woord."

A camera-trap photograph with a Canon 1DX of the tiger Bachhi, in Bandhavgarh National Park
The tiger Bachhi (gefotografeerd met een cameraval), Bandhavgarh National Park, 1996; uit A Wild Life (Aperture, 2017) © Michael Nichols/National Geographic Society

Veel fotografen gebruiken aas om uilen te lokken. Waar trek je de lijn?
"Als ik met behulp van een muis een foto van een laplanduil zou maken, zou ik dat er in de titel bijzetten. Ik zou het nooit aan de wereld verkopen dat ik zulke goede reflexen heb en zoveel kennis van de natuur heb dat ik een laplanduil kan vinden en kan zien hoe die een muis vangt. De precisie van dit soort foto's doet vermoeden dat ze ergens een muis hebben neergezet en zich daarop focussen. Ik vind dat je je heel bewust moet zijn van de manier waarop je werk zal worden waargenomen."

Manipulatie van foto's gebeurt tegenwoordig vaker dan ooit. Wat is acceptabel?
"Je kunt geen pixel veranderen. Fotografie hoort een opname te zijn van iets dat is gebeurd, niet van een fantasie. Als je je foto wilt printen, wil je diepte tonen, dus gebruik je kleureffecten, contrast en verzadiging. Je moet je echter beperken tot hoe het er die dag in werkelijkheid uitzag. Als je een lucht dreigend maakt, terwijl er die dag helemaal geen storm was, ben je te ver gegaan."

Fotografie hoort een opname te zijn van iets dat is gebeurd, niet van een fantasie.

Waarom heb je bij het fotograferen van leeuwen in de Serengeti een minitank met een robot gebruikt?
"Het doel was om de leeuwen niet te storen. We hebben de robot tussen hen in geplaatst toen ze sliepen en ze hebben zich er niet aan gestoord. Ben je op zoek naar interactie met dieren of wil je tonen hoe dieren zich normaal gedragen? Ik heb expres niet de foto's gepubliceerd waarop de leeuwen nieuwsgierig zijn naar de robot, want dat was niet de reden waarom we een robot hebben gebruikt."

Vind je dat technologie de ethische grenzen van natuurfotografie heeft vervaagd? 
"Dankzij technologie kunnen we intiemere foto's maken, maar je hoeft niet per se minder ethisch te werk te gaan. Je kunt technologie gebruiken om je ethische grenzen te versterken."

An infrared non-visible photography of the lion C-Boy in Serengeti National Park
C-Boy (gefotografeerd met onzichtbaar infraroodlicht), Serengeti National Park, 2012; uit A Wild Life (Aperture, 2017) © Michael Nichols/National Geographic Society

Wat vind je van ecotoerisme en fotosafari's?
"Een van de ergste dingen die je kunt doen, is tijdens de migratie naar de rivier de Mara gaan. Er is daar geen controle over waar de auto's mogen staan. Mensen staan met zijn allen om een jachtluipaard heen, zodat het niet kan jagen en wildebeesten steken niet over omdat ze bang zijn voor de auto's. Er moeten duidelijke regels komen."

Wat zijn de nuttigste vooruitgangen op het gebied van camera- en lenstechnologie?
"Samengestelde foto's. Mijn samengestelde foto's van sequoia's zijn hiervan een voorbeeld. Die foto's waren niet mogelijk in de tijd dat we nog een filmrolletje gebruikten. Toen ik net begon met fotografie, in kleur, werd mijn stijl bepaald door de beperkingen van mijn film. Ik wil gewoon dat de technologie er is, dan kan ik een creatieve manier bedenken om die te gebruiken. Aangezien de sensors steeds gevoeliger werden, hoefde ik niet zoveel strobe te gebruiken en de snelheid van de motoraandrijving werd zo hoog dat je bijna een film kon maken. De mogelijkheden zijn tegenwoordig onbegrensd."

A camera-trap photographer of a crocodile’s tail in Zakouma National Park
Crocodile (gefotografeerd met een cameraval), Zakouma National Park, Tsjaad, 2006; uit A Wild Life (Aperture, 2017) © Michael Nichols/National Geographic Society

Ik probeer de foto zo interessant mogelijk te maken, zonder deze aan te passen.

Wat is de boodschap van je nieuwe boek A Wild Life, A Visual Biography of Photographer Michael Nichols?
"Je kunt altijd je droom waarmaken, ongeacht je achtergrond. Ik kom uit een arm gezin, ik begon te dromen en het kwam allemaal uit: liefde, werk en mijn missie."

Kun je een paar van je favoriete ethische fotografen noemen?
"Steve Winter. Hij blijft bij zijn onderwerp en vindt een manier om het onmogelijke te doen. Zijn doorbraak bij National Geographic was met jaguars. Hij fotografeert ze nog steeds, 20 jaar later, en blijft fotoseries publiceren over katachtigen. Het is voor elke conservatiefotograaf essentieel om met roofdieren te kunnen leven."

Heb je nog andere voorbeelden?
"Charlie Hamilton James. Hij is weg van technologie en laat ons zien wat we met onze eigen ogen niet kunnen zien en vindt altijd een manier om foto's te maken vanuit het oogpunt van conservatie. Een andere fotograaf is Brian Skerry, die foto's van de zeewereld maakt waarbij conservatie centraal staat. Hij maakt foto's die aan het denken zetten en ons gedrag kunnen veranderen. Het werk van alle drie deze fotografen wordt nauwgezet gecontroleerd, dus ze voldoen zonder twijfel aan mijn regel van volledige openheid. Groepsdruk kan dienstdoen als leidraad."

Ga voor updates over alle activiteiten van Canon tijdens Visa Pour I’Image naar @CanonProNetwork op Twitter.

Geschreven door Keith Wilson