Florence Ezeh: een collega, een coach, een kampioen

"In het begin huilde ik veel omdat ik zo gefrustreerd was. Ik wist dat ik het kon, maar als het gewoon niet lukt, lukt het niet. Je vraagt je af: 'Waarom?' 'Waarom lukt het me niet?' En dan zet je dat om in kracht."

Dit is wat het betekent gedreven te zijn en het doorzettingsvermogen en de vastberadenheid te hebben om te slagen. En tjonge, Florence Ezeh heeft dat in overvloed. Florence (of Flo, zoals haar vrienden en collega's haar noemen) werkt op de afdeling bedrijfsontwikkeling van onze Integrated Printing & Services Group. Ze begeleidt daar de klanten van DreamLabo 5000 en ondersteunt het team voor grootformaatprinten. En hoewel we haar vanzelfsprekend als een kampioene zien, nou ja… eigenlijk is ze dat ook.

Florence kwam namelijk bij Canon terecht na een ongelooflijke en indrukwekkende carrière als profatlete, waarbij ze zowel Frankrijk als Togo wereldwijd vertegenwoordigde bij het hamerslingeren op kampioenschapsniveau. Maar hoe kom je er eigenlijk aan toe om wereldklasse te bereiken in zo'n sport? Volgens Florence draait het weliswaar om pure concentratie, motivatie en de wil om te slagen, maar het was zeker geen makkelijke weg. "Een sportlerares, mevrouw Odile Morcet, heeft me kennis laten maken met kogelstoten en ik deed mee aan een wedstrijd waar ik een groep jongens de hamer zag werpen", herinnert ze zich. "Ik zei: 'Dat wil ik doen!', maar toen kreeg ik te horen: 'Nee, dat is niets voor meisjes'."

Een jaar later veranderde dat en mochten meisjes meedoen aan de trainingen voor het hamerslingeren. Al snel maakte ze kennis met Walter Ciofani, die haar vervolgens haar hele carrière zou begeleiden. "Hij deed mee aan drie wereldkampioenschappen en aan de Olympische Spelen van 1984 in Los Angeles", zegt ze. "Hij is echt heel bekend en gerespecteerd en hij heeft me veel geleerd." Hij was het die Florence liet zien hoe ze haar frustratie kon omzetten in strijdlust, hoe ze elke tegenslag kon omzetten in pure kracht en de wil om te slagen. En het is juist deze eigenschap die haar door het leven heeft geholpen: ze ziet elke uitdaging als een kans om te overwinnen, te groeien en te slagen.

Maar het was een atletiekbeurs aan de Southern Methodist University in Dallas, Texas (waar ze ook bedrijfskunde en Duits studeerde), die haar onder leiding van hoofdcoach atletiek Dave Wollman definitief op de kaart zette in de atletiekwereld. Ze reisde de hele wereld rond met een topgroep van student-atleten die, net als zij, uit alle denkbare landen afkomstig waren. "De faciliteiten op Amerikaanse scholen zijn echt waanzinnig en dankzij de beurs hoefde ik me nergens zorgen over te maken. Je kunt je gewoon helemaal concentreren op trainen en wedstrijden." En die trainingen zijn zowel fysiek zwaar als mentaal slopend. "Vijf of zes keer per week. Mensen beseffen niet dat het leven van een professionele atleet, tussen de trainingen en het herstel door, een fulltime baan is", zegt ze.

Ze deed 's ochtends, tussen de lessen door, standaard zo'n drie uur aan conditietraining, oefeningen en gewichtheffen, gevolgd door een middag vol werp- en rekoefeningen. "Het drijft je lichaam en geest tot het uiterste en soms word je er zo moe van, maar je weet dat je de volgende dag weer terug moet", voegt ze eraan toe. Maar, een beetje verrassend, lacht ze om die herinnering, wat veel zegt over het karakter van Florence. Ze is absoluut niet bang voor hard werken. "Toen ik stopte met hamerslingeren en bij Canon ging werken, zei Charles Gozlan (directeur bedrijfsvoering bij Canon Frankrijk): 'Ik heb jou gekozen omdat je een voormalig atleet bent. Want als ik je iets aanreik, weet ik dat je het zult doen. Je bent toegewijd." En daar had hij helemaal gelijk in.

Op haar hoogtepunt deed ze voor Frankrijk mee aan wereld- en Europese kampioenschappen. Haar pensioen in 2004 verliep echter niet helemaal volgens plan, want ze werd uitgenodigd om Togo te vertegenwoordigen op een aantal spraakmakende Afrikaanse evenementen. "Het was een volkomen andere wereld – die sfeer, dat enthousiasme, ik vond het geweldig." Uiteindelijk is ze toch officieel gestopt – maar alleen met wedstrijden, natuurlijk. Ze was absoluut niet van plan om de sport achter zich te laten. "Ik vond het belangrijk iets terug te doen", legt ze uit. "Dus ben ik in 2008 begonnen met coachen en heb ik mijn coachingdiploma gehaald. Ik wilde mensen echt laten zien dat je altijd beter kunt worden, waar je ook aan begint. Maar je moet wel heel georganiseerd en toegewijd zijn, en het stap voor stap aanpakken – doelen stellen en die ook halen. "Als je deze les eenmaal hebt geleerd, heb je die voor altijd bij je."

Tegenwoordig werkt ze fulltime bij Canon. Daarnaast geeft ze training bij Club Athlétique de Montreuil 93, waar ze ook vicevoorzitter is. In haar vrije tijd en tijdens haar jaarlijkse vakantie is ze actief als scheidsrechter en doet ze vrijwilligerswerk in de atletiek. "Ik ben ook verantwoordelijk voor de ontwikkeling van het werpen in de regio Parijs, dus naast het coachen organiseer ik twee trainingskampen per jaar", legt ze uit. "Ik geloof dat er mensen op je pad komen om je naar een hoger niveau te tillen, en dat is precies wat ik probeer te doen voor de atleten met wie ik werk. "Ik ben een springplank voor hen om hun volledige potentieel te bereiken."

Om dit allemaal voor elkaar te krijgen, heb je iemand nodig die goed met mensen om kan gaan, over werkelijk ongelooflijke organisatorische vaardigheden beschikt, maar ook gemotiveerd is als een kampioen. En die toewijding blijft niet beperkt tot de sportwereld. Ze vindt het vooral leuk om met onze klanten te werken en hen te helpen sneller te groeien en betere resultaten te behalen. Op de FESPA Global Print Expo van dit jaar vond Florence het geweldig om oude en nieuwe klanten persoonlijk te ontmoeten. "Je gaat met elkaar om, je leert ervan en je ontmoet mensen met de meest uiteenlopende achtergronden", zegt ze glimlachend.

Ze is nog net zo gedreven door carrièresucces als toen ze nog deelnam aan wedstrijden. Maar het meest indrukwekkend is toch wel dat Florence zo graag wil dat anderen ook slagen: klanten, collega's en de jonge vrouwen die ze opleidt tot de volgende generatie atleten op het wereldtoneel. "Tijdens de training zeg ik tegen ze: 'Wees niet verlegen. Je moet gezien worden.' Ik wil altijd dat ze meer uit zichzelf halen, dat ze er gewoon voor gaan!"