"Best fishes, Devon" Maak kennis met de Canon Fellow die mensen warm maakt voor koraalriffen

5 min
•
Devon, in volledige duikuitrusting, komt bij een duikersboot weer boven water. Afbeelding met dank aan Amy Tune

"Wat je moet doen, is je hart openstellen. En hoe doe je dat? Met verhalen." – Dr. Jane Goodall, tijdens haar toespraak op het World Economic Forum

Zou je een verhaal willen dat je recht in jouw hart raakt? Eens waren de riffen van Florida een onderwaterparadijs: levendige koraalbossen die krioelden van leven. Maar geleidelijk werden ze stiller en kwetsbaarder. Eeuwen om te groeien, maar in één mensenleven al weer in verval. Nu vechten ze voor hun leven.

Dit is geen sprookje. Het koraalrif van Florida is nog steeds het op twee na grootste ter wereld, maar in slechts enkele decennia is meer dan 90% van de koraalbedekking verdwenen. Nee, dat is geen typefout. Negentig procent.

Daarom heeft dr. Diego Lirman in 2015 bij de Rosenstiel School of Marine, Atmospheric and Earth Science van de Universiteit van Miami een programma voor koraalherstel opgezet met de naam Rescue a Reef (RAR) en in 2019 een partnerschap met Canon USA, wat betekende dat het programma stagiaires kon aannemen om zijn werk te ondersteunen. Zeven jaar later vormen deze Canon Fellows een hoeksteen van RAR; niet alleen als beginnende mariene wetenschappers, maar ook als storytellers die met behulp van Canon-technologie het leven van de riffen zichtbaar maken.

Devon Ledbetter was in 2022 een Canon Fellow. Tegenwoordig is ze senior onderzoeksmedewerker en programmamanager bij Rescue a Reef, waar ze verantwoordelijk is voor het inwerken en begeleiden van de nieuwe groepen. "Ik denk dat dit ons beste jaar tot nu toe is geweest. Deze zomer hadden we drie van onze best presterende socialmedia-posts ooit – en al die content is gemaakt door onze Fellows", zegt ze glimlachend. "Ze zijn net klaar, maar we waren zo onder de indruk dat we ze hebben gevraagd om aan te blijven als programmamedewerkers. Dat komt er in feite op neer dat we ze parttime aannemen, zodat ze voor ons kunnen blijven werken en content kunnen blijven maken."

Devon, onder water, bezig met koraalfragmenten die aan een ondergedompelde bak vastzitten.

Afbeelding met dank aan Delaney McEvoy

Devon zit op een boot en schrijft op een onderwater-schrijfbordje.

Afbeelding met dank aan Melissa Borges

Net als zoveel mariene wetenschappers begon Devon al op jonge leeftijd met duiken en kreeg ze tijdens een vakantie van haar opa haar eerste onderwatercamera in handen. Dat was het begin van een portfolio dat ze sindsdien steeds verder heeft uitgebouwd. Ze was zelfs zo vastbesloten om haar certificaten te halen dat ze op haar dertiende al een complete businesscase (inclusief PowerPoint-presentatie!) voor haar ouders in elkaar zette, om hen ervan te overtuigen dat ze mee mocht doen aan een duikprogramma met bootovernachting en een gecertificeerde duikinstructrice kon worden. "Ik bleef er maar over praten en heb een enorme presentatie voor hen gemaakt. Ze trapten erin", lacht ze.

Dus toen Devon naar de universiteit moest en een studierichting moest kiezen, was het vanzelfsprekend dat ze mariene wetenschappen zou gaan studeren aan de Rosenstiel School. Maar op een of andere manier voelde het niet helemaal goed. "Ik heb me nooit echt op mijn plek gevoeld als het ging om laboratoriumonderzoeken, onderzoeksprojecten en lessen in STEM-vakken", legt ze uit. "Maar ik zat al een tijdje in het water en zelfs als je niet veel weet van ecosystemen in de oceaan, kun je makkelijk zien dat die aan het veranderen zijn. Ik begon me te realiseren dat ik niet zozeer een passie had voor mariene wetenschap in de traditionele zin, maar dat ik het veel spannender vond om een manier te vinden om de kloof tussen de wetenschap en het grote publiek te overbruggen."

Devon zwemt onder water vlakbij de zeebodem terwijl ze een onderwater-schrijfbordje vasthoudt.

Afbeelding met dank aan Melissa Borges

Terwijl ze bezig was met het afronden van haar opleiding tot duikinstructrice, kwam ze het Rescue a Reef Canon Fellowship tegen. "Die geweldige kans om eindelijk een plek te vinden waar ik het behoud van de zee kon steunen, maar daarbij mijn passie voor communicatie kon inzetten", herinnert ze zich. "Zo'n specifieke kans kom je niet vaak tegen, maar deze gaf me de mogelijkheid om onder water te werken en ook nog eens wat vaardigheden op het gebied van fotografie op te doen. Dat kon ik gewoon niet laten schieten."

Ze werd geïnterviewd door Dalton Hesley, senior onderzoeksmedewerker bij RAR, die nu Devons baas is. Ze kan zich die ervaring nog herinneren alsof het gisteren was, tot en met de kriebels in haar buik toe. En ze houdt dit moment in gedachten terwijl ze aan de andere kant van de tafel zit en studenten interviewt die, net als zij destijds, dolgraag deel willen uitmaken van dit unieke programma. "Het is echt een ongelooflijk moment waarop de cirkel zich sluit." Het is begrijpelijk dat ze haar vaak vragen hoe een werkdag eruit zal zien. "En dan moeten we altijd stiekem lachen, want elke dag is weer totaal anders."

Op sommige dagen zat ze in het lab te werken aan koraalherstel, op andere dagen was ze onder water om foto's te maken of zat ze achter haar bureau om die foto's te bewerken ("Ik had hier nog nooit echt een opleiding in gevolgd totdat ik Canon Fellow werd. Kleurcorrectie leert je heel veel over geduld!"). Andere dagen was ze bezig met videobewerking of grafisch ontwerp voor sociale media. De afgelopen twee jaar zijn deze taken steeds belangrijker geworden: de nieuwste Fellows hebben de sociale media-accounts van RAR volledig overgenomen en een complete contentstrategie voor de organisatie opgezet, die een daverend succes is geworden.

Devon gebruikt onder water een kniptang om koraal te bewerken dat in de kwekerij is gekweekt en aan lijnen hangt.

Afbeelding met dank aan Hannah Heath

"Wetenschapscommunicatie is een opkomend vakgebied", legt Devon uit. "Het is nog erg nieuw en er zijn van oudsher niet veel kansen geweest om in deze sector aan de slag te gaan. "Maar daar komt zeker verandering in." Helaas is de belangrijkste drijfveer hiervoor de klimaatverandering geweest en de noodzaak om verhalen over de gevolgen daarvan te vertellen op een manier die mensen echt raakt en bij hen blijft hangen. Maar door met RAR te werken hebben zij en de andere Canon Fellows heel veel geleerd over wat daar allemaal bij komt kijken, en ze gaat zelfs zo ver dat ze haar e-mails afsluit met 'Best fishes, Devon'. Ze weet dat mensen zelfs de kleinste details zullen onthouden. En dat is belangrijk.

"Twintig jaar geleden bestond de functie van 'specialist in wetenschapscommunicatie' eigenlijk nog niet", voegt ze eraan toe. "Maar we beseffen dat wetenschap geen waarde heeft voor de samenleving, tenzij die wordt overgebracht." Deze nieuwe wetenschappers, waaronder de Canon Fellows, zullen beschikken over een breed scala aan vaardigheden die vroeger simpelweg niet nodig waren, van het maken van content en campagnestrategieën tot het leggen van contacten met de gemeenschap en spreken in het openbaar. Maar het allerbelangrijkste, benadrukt Devon, is dat "deze vaardigheden samengaan met onze passie om een verschil te maken voor onze oceanen en gemeenschappen." Met andere woorden: verhalen vertellen die je recht in het hart raken. 

We steunen initiatieven om de verborgen wereld van het koraal te redden. Volg de voortgang van ons werk hier.

Gerelateerd