ARTIKEL

Ivor Prickett: in de frontlinie tijdens de strijd om Mosul

Nadhira Aziz kijkt toe terwijl de civiele bescherming van Irak de lichamen van haar familieleden opgraaft uit het puin van hun huis in het oude gedeelte van Mosul, waar ze in juni 2017 zijn omgekomen bij een bombardement. Gefotografeerd op 16 september 2017 met een Canon EOS 5D Mark III en een Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM-objectief. © Ivor Prickett/The New York Times

Een uitgeput jongetje rust uit op de schouder van een in de strijd geharde soldaat; oorlogsmoeë mensen staan in de rij voor een hulpkonvooi; een auto staat in brand in tot puin gereduceerde straten. Ivor Prickett maakte zijn indringende foto's tijdens de strijd om de Iraakse stad Mosul terug te winnen uit de handen van IS en richtte zich hierbij vooral op de nasleep van de oorlog en de desastreuze gevolgen ervan voor gemeenschappen en individuen.

Canon-fotograaf Ivor werkt sinds 2009 in het Midden-Oosten, en werkt hier aan zijn eigen langlopende projecten, maar ook aan afzonderlijke redactionele opdrachten. Tot dit vaak gevaarlijke werk behoren ter plekke gemaakte reportages over de gebeurtenissen van de Arabische Lente in Egypte en Libië, en de Syrische vluchtelingencrisis.

Christian Ziegler’s

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Klik hier voor inspirerende verhalen en spannend nieuws over Canon Europe Pro

Ivor werd geboren in Ierland en studeerde documentairefotografie aan de University of Wales. Zijn werk is bekroond met verschillende belangrijke fotografieprijzen, zoals de Ian Parry Scholarship en de Godfrey Argent Award, die wordt toegekend door de National Portrait Gallery in het Verenigd Koninkrijk.

Tijdens de World Press Photo Contest van dit jaar won hij de eerste prijs in de categorie General News Stories voor zijn werk in Mosul, dat hij in 2017 exclusief uitvoerde in opdracht van The New York Times. Twee van zijn foto's uit die reportage waren ook genomineerd in de categorie Foto van het Jaar, waarvoor er in totaal slechts vijf nominaties waren.

Hier vertelt hij over zijn achtergrond in documentairefotografie, hoe het is om te werken in een oorlogsgebied en wat de drijfveren achter zijn werk zijn.

Hoe komt het dat je in Mosul was tijdens de strijd om de stad te bevrijden?

"Ik heb mijn basis in Istanboel, Turkije, en werk al acht jaar in de regio. Toen Mosul werd ingenomen door IS en IS in het nieuws kwam, was dat ongetwijfeld een van de grootste verhalen uit de regio. Ik vestigde mezelf in Mosul vóór het begin van de strijd om de stad te heroveren, die officieel in oktober 2016 begon. Ik ging in eerste instantie gewoon mijn eigen gang, maar toen nam The New York Times contact met me op en begon onze samenwerking. Dat was in januari 2017."

Hoe kreeg je toegang tot de frontlinie?

"Ik was embedded bij de ISOF, de Iraakse elitestrijdkrachten die in meerdere opzichten het speerpunt van de grondtroepen in Mosul waren. Je kon dagelijks naar binnen en weer weg, maar als documentairefotograaf wist ik dat ik bij de jongens ter plekke wilde blijven. Ik was een van weinigen die embedded was en bij de troepen in Mosul bleef. Het kostte heel veel moeite om toestemming daarvoor te krijgen en het was ontzettend gevaarlijk, dus de meeste nieuwsorganisaties wilden eigenlijk niet dat hun mensen dit deden. Maar het lukte me om de regels een beetje om te buigen en een manier te vinden om het toch te doen."

Hoe was het om in die omstandigheden te werken?

"Het was een enorme uitdaging en ik leerde al doende, want ik had nog nooit zoveel geweld en zulke intense gevechten meegemaakt. Ik was bij de troepen toen ze gebieden binnengingen die nog steeds onder controle van IS stonden, en misschien maar een paar fasen achter de daadwerkelijke oprukkende eenheden. Tijdens luchtaanvallen vielen projectielen op minder dan 100-150 meter van waar ik was. Het was allemaal heel moeilijk te bevatten en in een foto vast te leggen."

Four men's faces look out of a tiny barred window of a prison cell. The door and wall are battered.
Vermoedelijke leden van IS kijken naar buiten vanuit hun cel in een gevangenis net ten zuiden van het centrum van Mosul. De gevangenis is het eerste detentiepunt terwijl verdachten worden verhoord. Als wordt bewezen dat ze lid zijn van de militante groepering, worden ze voor een rechtbank berecht. Gefotografeerd met een Canon EOS 5D Mark III en een Canon EF 35mm f/1.4L USM-objectief. © Ivor Prickett/The New York Times

Op welke aspecten van het leven in Mosul wilde je de nadruk leggen?

"Ik was het meest geïnteresseerd in de burgers die er woonden, en heb me ook vooral op hen gericht. Ik wachtte op de momenten van bevrijding, waarop mensen uit hun huis naar buiten kwamen kort nadat ze waren bevrijd uit de handen van IS. Het waren momenten waarop ze zouden vluchten of besloten in Mosul te blijven. Ik vond het heel belangrijk om deze momenten vast te leggen, momenten waarin burgers bij gevechten betrokken raken en in veel gevallen helaas gewond raken of om het leven komen. Dat was dus waar ik echt naar op zoek was in Mosul, en ik wilde de gevechten zelf ook vastleggen."

Je hebt verschrikkelijke dingen gezien in Mosul. Hoe bereid je je op zoiets voor?

"Je ziet [onverklaarbare] dingen, vreselijke dingen, als je je midden in zo'n situatie bevindt. De enige manier waarop ik er op dat moment mee om kon gaan, was mezelf eraan te herinneren waarom ik er was en wat mijn werk was, en door mijn werk te doen. Als ik alleen maar had kunnen toekijken en geen doel had gehad om in Mosul te zijn, had ik het waarschijnlijk al heel snel niet meer aangekund. Maar ik was vastberaden en gefocust. Ik wist waarom ik er was en waarom het belangrijk was dat ik er was, en dat is wat me op de been hield."

An Iraqi woman stands in the doorway of her home, crying and holding out her hands. Steps leading to her front door have blood on them; a young boy stands behind her.
Een vrouw schreeuwt van afschuw, kort na de dood van haar zoon tijdens een mortieraanval door IS in de wijk Jidideh in het westen van Mosul. De man stond op straat toen hij gewond raakte tijdens de explosie en werd hevig bloedend naar de stoep gesleept. Hij werd snel naar het ziekenhuis gebracht, maar overleed naar verluid nog voordat hij hier aankwam. Gefotografeerd op 22 maart 2017 met een Canon EOS 5D Mark III en een Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM-objectief. © Ivor Prickett/The New York Times

Heeft dat wat je hebt gezien een emotionele reactie bij je teweeggebracht?

"Veel dingen raken je pas achteraf, als je eindelijk tot rust bent gekomen en thuis aan je foto's werkt of het verhaal bij de foto's schrijft. Dan sta je pas echt stil bij wat je hebt gezien. Maar eigenlijk waren het niet zozeer de dingen die ik heb gezien, maar de verhalen die ik heb gehoord. Wat ik bedoel is dat het zien van een dood lichaam minder schokkend is dan luisteren naar en getuige zijn van iemands pijn en verdriet.

Ik maakte bijvoorbeeld een foto van een vrouw bij een stenen trap die besmeurd was met het bloed van haar zoon, kort nadat hij was omgekomen bij een mortieraanval. We stonden midden in de hele situatie en ik zag dat moment van rouw, toen ze zich realiseerde dat haar zoon dood was. De foto zelf is niet bijzonder grafisch, maar voor mij als getuige was dat een ongelooflijk moeilijk moment dat me toen en ook later een enorme dreun gaf. Ik moest er de hele tijd aan denken. De familie was al uit hun huis weggevlucht en had hier onderdak gevonden, en dan overkomt hun zoiets vreselijks. Dat soort verhalen, over verlies, zijn de verhalen die je echt raken."

Soldiers stand on and around a tank in a bombed-out city street; a car on fire a few metres away.
Iraakse elitetroepen bekijken de ravage vlak na een zelfmoordaanslag door IS met een bomauto, waarmee IS hun linie bereikte in de wijk Al Andalus in het oosten van Mosul, Irak. Gefotografeerd op 16 januari 2017 met een Canon EOS 5D Mark III en een Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM-objectief. © Ivor Prickett/Panos Pictures

Kun je vertellen wat het verhaal is achter de foto van het jongetje dat wordt weggedragen door Iraakse strijdkrachten (genomineerd voor de 2018 World Press Photo of the Year)?

"Deze foto is gemaakt in juli 2017, een paar dagen nadat officieel was aangekondigd dat Mosul bevrijd was, maar er werd nog steeds gevochten. Een paar mannen uit de eenheid waarmee ik op pad was, brachten een man binnen die naar verluid een jongen in zijn armen droeg toen ze hem vonden. Ze gingen er direct van uit dat hij een IS-strijder was en de jongen had meegenomen om hem te gebruiken als menselijk schild. De commandant zei dat een van zijn mannen voor de jongen zouden zorgen. De jongen had smerige, gescheurde vodden aan en hij was vies. Ze trokken zijn kleren uit en hebben hem daar meteen ter plekke gewassen, gewoon vlak bij de frontlinie.

Ik maakte deze foto op het moment dat hij eindelijk zijn ogen dicht kon doen en op de schouder van de soldaat kun uitrusten. Het was een heel ontroerend beeld omdat deze mannen zulke in de strijd geharde vechters waren, die tot kort daarvoor nog aan het vechten waren, en twintig van hen even hun wapens neerlegden om dit zich over dit jochie te ontfermen. Als je dan ziet dat hij eindelijk tot rust komt op de schouder van die soldaat, dan is dat echt een heel krachtig moment."

Welke apparatuur gebruikte je in Mosul?

"In Mosul heb ik de hele tijd de Canon EOS 5D Mark III gebruikt. Ik heb er een paar van en dit is de laatste paar jaar echt mijn favoriete camera. In Mosul had ik er meestal een bij me, en een in mijn rugzak in de auto. En ik gebruikte verschillende objectieven, zoals de Canon EF 35mm f/1.4L II USM en de Canon EF 50mm f/1.4 USM, en het objectief dat echt mijn werkpaard is: de Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM."

A line of girls and women wearing hijabs stand close together, close to the camera. A few metres away, men and boys also stand in a long line.
Burgers die zijn achtergebleven in Mosul staan in de rij voor een hulpkonvooi in de wijk Mamun. Gefotografeerd met een EOS 5D Mark III en een Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM-objectief. © Ivor Prickett/The New York Times

Waar let je op bij het kiezen van apparatuur?

"Ik kies altijd voor Canon, en ben vooral weg van de 5D-serie. Die gebruik ik al jaren. De Canon EOS 5D Mark III is geweldig omdat hij licht en duurzaam is. Ik heb apparatuur nodig die vrij robuust is, maar die ook klein en gemakkelijk in het gebruik is. Ik heb ook een hoge verwerkingssnelheid en kleine bestanden nodig als ik onderweg mijn laptop gebruik. De Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM was heel vaak mijn favoriete objectief omdat ik niet wist wat ik die dag zou tegenkomen. Ik zette dat objectief meestal op mij camera en nam dan nog één ander vast objectief mee. Het was mijn favoriete objectief omdat hij zo veelzijdig en snel is."

Is het wel eens gebeurd dat je je apparatuur tot het uiterste op de proef hebt gesteld?

"Oh ja, ik denk dat dat bijna steeds het geval was in Mosul. Of ik nu in en uit een humvee sprong of me op de grond liet vallen om dekking te zoeken, mijn apparatuur had het zwaar te verduren, en liet me nooit in de steek. In de zomer loopt de temperatuur in Irak op tot 50 °C. Als ik foto's maakte, moest mijn camera dus dubbel zo hard werken. En ook toen had ik geen enkel probleem. Toch wel heel bijzonder."

Wat motiveert je om dit soort werk te doen?

"Ik wilde altijd al naar plekken gaan waarvan ik dacht dat niemand anders er meer heen ging, en de verhalen vertellen van de mensen die door conflicten, of de nasleep ervan, in het nauw worden gedreven. Ik vind het belangrijk om een getuige te zijn en om dingen vast te leggen – iemand die informatie verzameld en met zich mee terug neemt. Of dat ooit een verschil zal maken weet ik niet, maar ik denk nog steeds dat het heel belangrijk is dat we op die plekken zijn."

Geschreven door David Clark


De uitrusting van Ivor Prickett

De essentiële kit waarmee professionals fotograferen

Photojournalist Ivor Prickett sits on the roof of a truck to take a picture of a boy sorting crates of tomatoes.

Camera

Canon EOS 5D Mark IV

Deze full-frame 30,4 Megapixel DSLR legt ongelooflijk scherpe details vast, zelfs bij extreem contrast. Door de continue 7fps-opnamen wordt het perfecte moment gegarandeerd vastgelegd, terwijl de 4K-video ongekend scherp beeldmateriaal oplevert volgens de DCI-norm (4096x2160).

Objectief

Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM

Dit standaard zoomobjectief van professionele kwaliteit biedt een uitstekende beeldscherpte en de robuuste constructie van een product uit de L-serie. Met zijn continue f/2.8-diafragma maak je zelfs bij weinig licht prachtige foto's en heb je alle controle over de scherptediepte.

Objectief

Canon EF 50mm f/1.4 USM

Dit is een compact, hoogwaardig standaardobjectief dat dankzij het snelle, grootste diafragma en snelle scherpstelsysteem uitstekende prestaties levert bij elk type fotografie.

Gerelateerde artikelen

Alles weergeven

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Klik hier voor inspirerende verhalen en het laatste nieuws van Canon Europe Pro

Meld je nu aan