VERHALEN

Het proces achter Wes Andersons Isle of Dogs met de Canon EOS-1D X

Wes Andersons nieuwe stop-motion speelfilm, Isle of Dogs, is gemaakt met 80 Canon EOS-1D X-camera's. © Ray Lewis, met dank aan Fox Searchlight Pictures.

Wes Andersons nieuwe stop-motion film, Isle of Dogs, heeft al lovende kritieken gekregen voor de op Japanse cinema geïnspireerde look en feel. Dat is voor een groot deel te danken aan de creatieve visie van Tristan Oliver, de Director of Photography van de film. Hij koos ervoor om de hele film op te nemen met Canon EOS-1D X-camera's.

Tristan had eerder al gewerkt aan Wes Andersons Fantastic Mr Fox en andere succesvolle stop-motion films zoals ParaNorman en Chicken Run. Hij was dus de juiste man om dit futuristische verhaal over een groep verbannen honden op een Japans afvaleiland tot leven te brengen. Maar werken voor de regisseur betekende wel dat het fotografieteam voor een unieke uitdaging stond.

Volgens Tristan wil Wes Anderson dat zijn animaties er net zo uitzien als zijn live-action films, die met supergroothoekobjectieven worden gefilmd. De poppen en het decor in een stop-motion film zijn echter veel kleiner dan menselijke acteurs en echte honden. Ze moeten dan ook veel dichter bij de camera blijven dan in een live-action film. Dat maakt het moeilijk om de scherptediepte te bereiken die je bij groothoekopnamen zou verwachten.

Christian Ziegler’s

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Klik hier voor inspirerende verhalen en spannend nieuws over Canon Europe Pro

"Bij een close-up is je pop misschien maar vijftien centimeter van de camera verwijderd en geen twee meter zoals bij een acteur. Je werkt dus helemaal aan het minimale scherpstellingseinde, of zelfs in het macro-einde, van een objectief. Als ik een pop helemaal tot het minimale punt van het objectief heb, als ik op f/16 of f/22 zit, kan ik misschien alleen scherpstellen van neus tot oor, de rest gaat dan niet", zegt Tristan.

Zijn oplossing: de pop en voorgrond tegen een groen scherm opnemen, daarna de pop weghalen en de achtergrond opnieuw opnemen. Daarna voegt hij de twee opnamen samen. Daarmee wordt het al oogstrelende aantal vereiste beelden verdubbeld (24 foto's per seconde) om een volwaardige stop-motion speelfilm te maken.

"We gebruiken het objectief af en toe veel verder achterwaarts. Zo krijg je meer scherptediepte omdat de pop verder van het objectief af is. Dan kunnen we daar digitaal mee verder omdat de hoge resolutie van de Canon EOS-1D X ons dat mogelijk maakt", aldus Tristan.

In stop-motion opnemen met de Canon EOS-1D X

Sommigen hadden misschien verwacht dat je een stop-motion film met cinemacamera's opneemt, maar voor Isle of Dogs was de Canon EOS-1D X een ideale keuze.

"Het probleem met cinemacamera's is dat je bankroet bent als je er zoveel zou aanschaffen als we nodig hadden. We onderwierpen allerlei DSLR's dan ook aan grondige tests voordat we de Canon EOS-1D X kozen."

A man adjusts dog puppets on a set, with a camera hanging down from above.
Animators plaatsen met uiterste zorg poppen op de set. Ze maken eerst daarvan en van eventuele voorgrondelementen opnamen tegen een groen scherm. Daarna nemen ze de achtergrond op. © Ray Lewis, met dank aan Fox Searchlight Pictures.

De DSLR onderging enkele zware tests. De animators – die de poppen in een stop-motion film bewegen – gebruiken Live View op de camera om na te gaan of de poppen zich op de juiste plek bevinden. De camera moest dus in staat zijn Live View zonder problemen steeds aan te hebben. Veel andere door het team geteste DSLR's hadden daar moeite mee.

"De camera's die we tot dan toe hadden gebruikt, hadden vaak last van warmte op de chip als we ze te lang open hielden. We moesten ze dan met ventilatoren bedekken om ze koel te houden. Maar de EOS-1D X was een hele verbetering", zegt Tristan.

Op een koude ochtend kunnen je beelden er heel anders uitzien dan wanneer ze op een warme middag zijn genomen.

De omgevingstemperatuur van de lucht vormde ook een uitdaging. "Op een koude ochtend kunnen je beelden er heel anders uitzien dan wanneer ze op een warme middag zijn genomen. Consistentie staat natuurlijk voorop, dus in het verleden wachtten we vaak urenlang tot de camera de juiste temperatuur had zodat de opname er naar wens uitzag. Maar de chip in de Canon EOS-1D X was superstabiel ondanks de temperatuurschommelingen. De camera deed het de hele tijd ook prima in Live View. Daarom hebben we deze gekozen. Hij is supersolide, wat ontzettend belangrijk voor ons is."

Two dog puppets on a work bench are lit from above, with cameras pointed at them.
Het cinematografieteam had camera's nodig voor een consistente stijl in verschillende omgevingsomstandigheden. De Canon EOS-1D X was dan ook een ideale keuze. © Ray Lewis, met dank aan Fox Searchlight Pictures.

Tijdens het maken van Isle of Dogs gebruikte Tristan maar liefst 80 Canon EOS-1D X-camera's. "We maakten opnamen op 44 sets tegelijk. We hadden dus steeds 44 camera's op de studiovloer nodig, maar hadden er in totaal een stuk of 80. We moesten ze namelijk wel in topconditie houden", zegt hij.

Stop-motion films bestaan uit meerdere foto's die snel achter elkaar worden afgespeeld. Eén piepklein stofplekje op een lens kan alles op zijn kop zetten en uren extra werk betekenen in een toch al zo'n tijdrovend proces. "De camera beweegt zich langs een scène, zodat een vuiltje het hele beeld door en misschien zelfs op het gezicht van een personage te zien zou zijn. [Daarom lieten we veel] camera's een reinigingsproces ondergaan na elke opname. Dan wisten we zeker dat ze absoluut zo schoon mogelijk waren", legt Tristan uit.

Elk frame belichten

Tristan heeft twee jaar en drie maanden aan Isle of Dogs gewerkt. Voordat de opname van een stop-motion film begint, wordt een uitgebreid storyboard getekend. Van daaruit wordt er een cartoonstijlversie, een zogeheten animatic, gemaakt. De makers van de film krijgen zo een idee hoe de personages eruitzien wanneer ze bewegen. Ze kunnen dan nog veranderingen aanbrengen als een kind bijvoorbeeld te klein is ten opzichte van een hond. Daarna worden de poppen met beweegbare gewrichten, een mond die kan bewegen en kostuums geproduceerd.

Vervolgens worden alle dialogen opgenomen en bewegen de animators de poppen zodat er een perfecte lipsynchronisatie voor de Director of Photography ontstaat. "Als je 'Hallo' zegt, waarvoor misschien wel zes frames nodig zijn, weten de animators waar de H begint en hoeveel frames de H aanhoudt", zegt Tristan.

A puppet woman is positioned in a set resembling a TV studio.
Er werden tot 44 scènes tegelijk gefilmd op verschillende sets, die elk om een andere belichting vroegen. © Valerie Sadoun, met dank aan Fox Searchlight Pictures.

Tristan houdt ook de belichting op alle sets die tegelijk worden gefilmd in de gaten. Vóór de opnamen stelt hij een gedetailleerde lijst op van hoe de belichting er op alle punten door de hele film heen moet uitzien. Bij zijn beslissingen spelen diverse factoren een rol. "Om welk tijdstip van de dag gaat het? Welke kleur is het licht? Zijn er speciale spookachtige effecten? Welke emotie wil die opname overbrengen?"

Ze maken doorgaans opnamen zodra de sets en poppen gereed zijn. Als een pop klaar is, dan gaat die naar de set en begint het team de scènes op te nemen. "Alles loopt qua volgorde voortdurend door elkaar heen. Dat allemaal bijhouden is eigenlijk het meeste werk. Het is soms gewoon een opluchting om de set op te gaan en voor de belichting te zorgen", zegt hij.

"Ik doe de belichting voor 15 sets zelf. Ik kan onmogelijk de belichting van alle 50 [sets die op een willekeurige dag worden gefilmd] zelf regelen, dus heb ik nog twee of drie jongens die de belichting doen volgens mijn aanwijzingen. Maar ik krijg elk frame uit elke unit en elke belichtingstest te zien, want ik moet er zeker van zijn dat de film eruitziet alsof één persoon er de hand in heeft gehad – mijn hand."

Puppet people watch TV. A Canon EOS-1D X camera and film set equipment is visible behind and to the sides.
Zodra een pop af was, werd die op een set neergezet waar het team de scènes met die pop erin opnam. © Ray Lewis, met dank aan Fox Searchlight Pictures.

De eerste stappen in stop-motion en werken met Wes Anderson

Tristans loopbaan in stop-motion begon in 2005 compleet onverwacht. "Ik had een paar jaar op de filmacademie gezeten en kende wat mensen bij Aardman (de makers van Wallace en Gromit). Ik belde ze op om wat lampen te lenen. Aardman bestond toen nog maar uit drie mannen, een vrouw en een hond. Ze waren ontzettend relaxed en zeiden: 'Heb je volgende week trouwens iets te doen?' Ik antwoordde 'nee', waarop zei zeiden: 'Heb je zin om een reclamespotje op te komen nemen?' Er viel aardig wat geld te verdienen met reclame in die tijd en er was een klein groepje mensen met allerlei geweldige ideeën die fantastische dingen probeerden te maken. Ik was er vanaf het begin bij en ze bleven me maar werk aanbieden. In nog geen drie jaar tijd was ik The Wrong Trousers aan het opnemen."

Tristan werkte voor het eerst met Wes Anderson aan Fantastic Mr Fox, die in 2009 uitkwam. "Ik nam eigenlijk contact op met de producer en kende Wes niet eens. Ik had toen gek genoeg nog nooit van zijn werk gehoord, maar ik had wel vernomen dat ze met een stop-frame productie in Londen bezig waren. Ik ging dus naar de producer toe en liet hem mijn spoel zien, die hij weer aan Wes liet zien."

Wes werkt op een "onconventionele" manier om zijn kenmerkende en eigenzinnige visie over te brengen, legt Tristan uit: "Volgens mij houdt hij het liefst fysiek afstand van het animatieproces, omdat het hem niet echt boeit of het nu moeilijk is of niet. Hij wil gewoon zeggen: 'Ik wil dat je dit doet' en het verder aan jou overlaten hoe je het aanpakt.

"Op het sociale vlak gaan we wel samen uit, eten we soms ergens en praten we over andere dingen. Maar wat het werk betreft, houden we de zaken veelal gescheiden. We sturen hem een en ander toe en hij stuurt ons opmerkingen terug", zegt Tristan. "Hij vertrouwt erop dat ik doe wat hij voor ogen heeft. Dat is voor ons allebei heel belangrijk. Hij legt het beeldmateriaal in mijn handen."

A person holds a miniature model of a Canon camera, finishing it off with a pen.
Een assistent stelt een model op popformaat van een Canon-camera in. Precisie en uitzonderlijk oog voor detail zijn belangrijke vaardigheden die stop-motion cinematografen nodig hebben. © Valerie Sadoun, met dank aan Fox Searchlight Pictures.

Tristan is van mening dat er voor beginnende stop-motion fotografen kansen in deze bedrijfstak zijn weggelegd. In elk geval ten dele, want volgens hem zijn er maar vijf mensen die doen wat hij doet. En hij is optimistisch over de toekomst van stop-motion films. "Het staat er op dit moment uitstekend voor. Aardman is er nog steeds en maakt speelfilms. Laika [de animatiestudio's achter Coraline, ParaNorman en De Boxtrollen] is erbij gekomen, die stop-motion echt op de kaart zet. Ze kunnen daar twee films tegelijk draaien. Volgens mij hebben ze in de afgelopen acht jaar al net zoveel speelfilms gemaakt als Aardman in de afgelopen twintig jaar – ze pakken het groots aan."

Voor een goede stop-motion fotograaf zijn net als bij elke vorm van fotografie zowel praktische expertise als creatieve visie nodig. "Als je je aangeboren artistieke talent wilt gebruiken, dan moet je over gigantisch veel technische kennis beschikken. Je moet weten hoe de camera werkt, je moet de fysieke eigenschappen van de objectieven kennen die je gebruikt, anders kun je niet alle registers opentrekken", zegt hij.

"Het draait allemaal om wat je ziet. Het gaat er niet altijd om dat dingen er goed genoeg uitzien – het gaat erom dat ze er mooi uitzien."


Ga voor meer informatie over de nieuwste producten in de Canon EOS-1D X-serie naar de productpagina van de Canon EOS-1D X Mark II.

Geschreven door Kathrine Anker


Gerelateerde artikelen

Alles weergeven

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Klik hier voor inspirerende verhalen en het laatste nieuws van Canon Europe Pro

Meld je nu aan