EOS Tips & Tricks

Boeiende verhalen vertellen met foto's en movies

Om mooie beelden te maken, die een verhaal of boodschap aan jouw kijkers overbrengen, heb je zowel technische als artistieke vaardigheden nodig.

Canon-camera's beschikken over allerlei technische snufjes en functies die je helpen bij de technische aspecten van een verhaal. Maar om te beslissen wat je in het frame wilt opnemen, wat je wilt weglaten en waar je de belangrijkste onderdelen in het beeld gaat plaatsen, moet je zelf nadenken en artistieke beslissingen nemen.

Welke camera je ook gebruikt, er zijn meerdere technieken om een verhaal te vertellen met je foto's. Canon-tutor Brian Worley legt uit hoe je het beste uit je camera kunt halen. Hij onthult ook handige tips voor opnamen met je LEGRIA en legt uit hoe je een extra element aan je visuele verhalen kunt toevoegen door je foto's te printen met een PIXMA Wi-Fi-printer.

Deze maand bespreekt Canon:

  • Compositieregels
  • De scherptediepte voor je foto kiezen
  • AF-modi en AF-punten gebruiken
  • Het effect van de lens: groothoek versus telefoto
  • Nabewerking

Denk na over de compositie van je foto

Compositie is een van de belangrijkste vaardigheden. Eenvoudig gezegd moet je nadenken over waar je het hoofdonderwerp plaatst ten opzichte van de plek waar vandaan je de foto maakt - en ook hoe je het hoofdonderwerp vastlegt ten opzichte van de voorgrond en achtergrond.

Gebruik voorgrond en achtergrond om context te creëren

Een handige techniek die door vele fotojournalisten wordt gebruikt, is om details op de voorgrond of achtergrond te gebruiken om meer achtergrondinformatie te geven over het hoofdonderwerp. Dit is vooral handig als je foto's van nieuwsartikelen maakt of als je meer details over het onderwerp wilt overbrengen.

Aan de andere kant wordt bij een portretfoto de aandacht juist op het onderwerp gevestigd door zo weinig mogelijk details op de voorgrond en achtergrond van de foto te gebruiken.

Je kunt deze technieken gebruiken om het oog van de kijker over je foto naar het hoofdonderwerp te leiden. Deze compositietechniek wordt ook gebruikt door kunstenaars, ontwerpers en professionele fotografen.

Boeiende verhalen vertellen met foto's en movies-Canon

Miguel Virkkunen Carvalho, De oude markthal van Helsinki

Gebruiksrechten - https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0/

Gebruik leidende lijnen om je verhaal te verbeteren

Visuele elementen op een foto die het oog van de kijker door het frame leiden, worden leidende lijnen genoemd. Leidende lijnen zijn een handig hulpmiddel als je een scène fotografeert die de kijker meeneemt op een visuele reis - bijvoorbeeld door een natuurlandschap. Paden en weggetjes door het bos zijn veelgebruikte voorbeelden van leidende lijnen in de natuur, maar ook steden, wegen, spoorlijnen en elektriciteitsleidingen dienen allemaal een vergelijkbaar visueel doel. Hiermee kun je een krachtig verhaal neerzetten over het landschap dat je fotografeert.


Richt de aandacht op links of rechts van het midden

Hoewel veel fotografen hun onderwerp precies in het midden van het frame plaatsen, beschikken Canon DSLR's over scherpstellingsfuncties waarmee je nauwkeurig scherpgestelde foto's kunt maken, ook al staat je onderwerp niet in het midden van het frame. Dit komt omdat een compositie in het midden vaak minder krachtig is dan een compositie met het onderwerp niet in het midden.


Onscherpe of scherpe voorgrond en achtergrond

Naast de plaatsing van het hoofdonderwerp in het frame moet je ook nadenken over hoe je de voorgrond en achtergrond van de scène vastlegt.

Door zelf de scherptediepte en de juiste lens of zoom te kiezen, kun je het hoofdonderwerp uit de achtergrond en voorgrond lichten.


Uitleg over het raster met de regel van derden

Als je krachtige composities wilt creëren om je verhaal te vertellen, is de techniek 'regel van derden' een goed begin. Als je het hoofdonderwerp op een kruispunt van twee lijnen plaatst, krijgt je daar vaak een krachtigere compositie mee dan het onderwerp gewoon in het midden van het frame te plaatsen.

Boeiende verhalen vertellen met foto's en movies-Canon


De regel van derden maakt gebruikt van een denkbeeldig raster met twee lijnen die horizontaal lopen en twee lijnen die verticaal lopen, evenredig verdeeld over het frame, zodat de scène in negen gelijke segmenten wordt opgedeeld.

  • EOS-camera's bieden een functie die rasterlijnen weergeeft in de modus Live View.
  • De meeste geavanceerde camera's hebben ook een optie waarmee de rasterlijnen zichtbaar zijn als overlay in de optische zoeker. Afhankelijk van de specifieke camera kan deze optie worden ingeschakeld in het cameramenu of wordt een optioneel accessoire met een scherpstelscherm en raster gebruikt.

Als je je foto's gaat bijsnijden op een computer, zijn er vele softwareprogramma's waarmee je het raster met de regel van derden als overlay kunt gebruiken om de compositie te optimaliseren.


Wist u dat? 

De regel van derden is een vereenvoudiging van twee andere compositiemethoden: de spiraal van Fibonacci en de gouden middenweg.


Kies de juiste scherptediepte voor je foto

De juiste diepte kiezen. Van alle Canon-modellen bieden EOS-camera's de meeste fotografische functies en beschikken daarnaast over grote beeldsensoren voor het optimale bereik voor de scherptediepte van je foto


Geringe scherptediepte

Een geringe scherptediepte vestigt de aandacht op een bepaald onderwerp, door het uit de voorgrond of achtergrond te lichten.

  • Voor een geringe scherptediepte bij portretten kies je de scènemodus Portrait (Portret) op het programmakeuzewiel. Hiermee wordt de camera geoptimaliseerd voor foto's met minder scherptediepte, ideaal om het onderwerp te scheiden van de omgeving.
  • Als je ervaring hebt met de geavanceerde functies van je EOS DSLR, kunt je via de Av-modus Aperture priority (Diafragmavoorkeur) een groot diafragma kiezen om de scherptediepte te beperken. De grotere diafragma's voor geringe scherptediepte hangen af van de lens en het bereik van f/1.2 tot f/5.6.
Boeiende verhalen vertellen met foto's en movies-Canon

Glasseyes View, Uitgebloeid
Gebruiksrechten - https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0/


Grotere scherptediepte

Als het juist de bedoeling is om het onderwerp in de context van de omgeving weer te geven, worden dichtbij of veraf gelegen elementen van een foto duidelijker met een grotere scherptediepte.

  • Kies de scènemodus Landscape (Landschap) op het programmakeuzewiel, zodat de camera weet dat je meer scherptediepte wilt, en selecteer vervolgens de gewenste instellingen. In dergelijke situaties helpt een groothoeklens of een zoominstelling ook.
  • Stel de scherptediepte in met behulp van de modus Aperture priority (Diafragmavoorkeur) en kies een kleiner diafragma, bijvoorbeeld f/11 tot f/32. Hiermee vergroot je de hoeveelheid scherpe voorgrond en achtergrond ten opzichte van je scherpstelpunt.

AF-modi gebruiken om een specifiek aandachtspunt te kiezen

Het helpt om het middelste hoofdpunt op het onderwerp te plaatsen en de ontspanknop in te drukken totdat is scherpgesteld. Blijf de ontspanknop indrukken met je vinger (half ingedrukt houden) om de compositie van de scène opnieuw te bepalen. Je kunt afzonderlijk van de lichtmeting scherpstellen en met knop AF-On de scherpstelling vergrendelen terwijl je de compositie van de opname opnieuw bepaalt, en de lichtmeting via de hoofdontspanknop laten plaatsvinden.


Haal alles uit AF-punten

EOS-camera's beschikken over scherpstellingssystemen met meerdere AF-punten. De camera kiest het onderwerp dat zich het dichtste bij de camera bevindt waarop vergrendeld kan worden.

Je kunt je compositie ook verbeteren door een van de modi voor creatieve controle te gebruiken - Program (P) (Programma), Shutter priority (Tv) (Sluiterprioriteit), Aperture priority (Av) (Diafragmaprioriteit) of Manual (M) (Handmatig) en een specifiek AF-punt op de juiste plek in het frame te selecteren voor scherpstelling.


Boeiende verhalen vertellen met foto's en movies-Canon

M.L. Duong, Het jeukt
Gebruikersrechten - https://creativecommons.org/licenses/by/2.0/


Groothoekbeelden maken met een hele geringe scherptediepte

Een groothoekscène vastleggen met een beperkte of geringe scherptediepte is niet makkelijk – zelfs niet voor meer ervaren fotografen. Het is echter een handige techniek als je meer van een scène wilt laten zien om je verhaal te vertellen.

Wist u dat?

Deze techniek wordt vaak de panoramische samenvoegingstechniek genoemd, maar heet ook wel de Brenizer-methode, vernoemd naar de fotograaf Ryan Brenizer. 

Groothoeklenzen versus telefotolenzen


Met groothoeklenzen krijg je een uitgestrekt beeld van een scène, breder dan wat het menselijk oog normaal kan zien. Een van de voornaamste kenmerken van groothoeklenzen is echter de uitgestrekte scherptediepte. Telefotolenzen leggen onderwerpen in de verte vast, waarbij ze groter lijken in het frame maar uit de omgeving worden gelicht met een geringe scherptediepte.

Meerdere beelden vastleggen en samenvoegen

Met een telefotolens met (bijna) het kleinste diafragma kun je een serie overlappende foto's maken. Met de telefotolens wordt de hele scène in afzonderlijke delen vastgelegd en vervolgens samengevoegd met speciale software. De software maakt een samengesteld beeld met de kenmerkende geringe scherptediepte van een fotolens en groothoeklens.

Voorbereiden op het vastleggen van de afzonderlijke foto's

Voor het vastleggen van de afzonderlijke foto's zijn denkwerk en planning nodig. Het helpt om de volgorde van de foto's vooraf te plannen. Begin bij een hoek van de scène en bereken het aantal foto's dat je over de breedte en hoogte van het frame wilt maken.

  • Elk beeld moet op dezelfde afstand worden scherpgesteld en elke beeld moet dezelfde sluitertijd en witbalans hebben. Meestal wordt aangeraden om eerst het onderwerp vast te leggen omdat de scherptediepte vaak gering is, om te zorgen dat het is scherpgesteld, ook al beweegt het achteraf.
  • Gebruik de automatische scherpstelling om eerst scherp te stellen op het hoofdonderwerp van de foto en stel de lens vervolgens in op handmatige scherpstelling. Zo zorg je dat de camera niet steeds opnieuw scherpstelt voor elk opvolgend frame
  • Gebruik de modus Manual exposure (M) (Handmatige belichting) op de camera met een vaste ISO-instelling om te zorgen dat elk frame dezelfde belichting heeft.
  • Stel de witbalans in op een voorinstelling, of nog beter: gebruik de handmatige witbalans of de Kelvin-witbalans om te zorgen dat de kleur in alle frames consistent is.

De foto's verwerken en de frames optimaliseren  

  • Voor de scherpste resultaten maak je RAW-opnamen en verwerk je ze met Canon Digital Photo Professional-software. Het wordt aanbevolen om beelden als JPEG's te exporteren voordat je ze samenvoegt.
  • Zorg dat je voor elk afzonderlijk frame de lenscorrectiefuncties gebruikt, vooral voor lichtafval en vervormingscorrectie.
  • Als je lenscorrectie uitvoert voor elk afzonderlijk frame, kan de samenvoegingssoftware een vloeiend en realistisch samengesteld beeld maken.
  • Het samenvoegen van het panoramische samengestelde beeld neemt veel tijd in beslag, omdat de computer meerdere beelden tegelijk moet openen. De resultaten zijn er echter naar: foto's met een zeer hoge resolutie – ideaal voor grote prints op je PIXMA-printer.

Als je je geïnspireerd voelt om een foto met een fascinerend verhaal te maken, deel het dan met de rest van de wereld. Upload ze naar de Galerij.