Action-Eton-Wall-Game-Eddie-Keogh

'Mijn favoriete sportevenement om te fotograferen, is...' Het antwoord zal je verbazen

Eddie-Keogh

De Britse Eddie is freelancefotograaf en fotografeert sporten en sportevenementen voor Reuters. Hij werkte hiervoor als sportfotograaf voor nationale kranten

Eddie, wat is je favoriete evenement?
Ik denk dat ik je zal verrassen met het antwoord. Want dat is niet de Olympische Spelen of de WK-finale. Het is de Eton Wall Game. Ken je dat?

Ik heb er wel eens van gehoord, maar je moet even mijn geheugen opfrissen.
Het is een totaal andere wereld dan die sportspektakels. Hoewel het geweldig is om daar deel van uit te maken, heeft echte sport vaak weinig met geld te maken, maar gaat het om een groep mensen die volop genieten van de competitieve kant van een wedstrijd. Daarnaast heeft de Eton Wall Game een lange geschiedenis vol tradities.

Actie-Eton-Wall-Game-Eddie-Keogh
© Eddie Keogh

Eton College is de beroemde Engelse school waar veel Britse premiers zijn opgeleid en die is opgericht in 1440. De wedstrijd kent zijn oorsprong in 1766 en je kunt zien hoe de uitrusting van de spelers uit een ander tijdperk stamt.

Hoe wordt het gespeeld?

Het spel wordt gespeeld op een smalle strook van 110 meter langs een muur. Je moet de bal met je voeten langs de muur verplaatsen en aan het eind een doelpunt scoren.

Doelpunten zijn heel zeldzaam: de laatste goal werd ruim honderd jaar geleden gescoord, in 1909.

Ik was eigenlijk op weg naar het nabijgelegen Twickenham om de internationale rugbywedstrijd tussen Australië en Engeland te fotograferen, toen ik mijn reis onderbrak en deze foto's maakte. Het was een enorm contrast.

Hoewel het spel werd gespeeld bij de school mocht ik vanaf een openbaar voetpad toekijken en fotograferen. Iedereen was relaxed. En ik waande me terug in de tijd.

Actie-Eton-Wall-Game-Eddie-Keogh
© Eddie Keogh

Was het lastig om de wedstrijd te fotograferen?

De muur speelt duidelijk een grote rol. Ik kon gelukkig zo gaan staan dat de muur de kijker naar de actie leidt. Zo vaak krijg je die kans niet! De jongens die op de muur zitten, geven het hele evenement een vreemde sfeer, maar leiden niet van de wedstrijd af.

Actie-Eton-Wall-Game-Eddie-Keogh
© Eddie Keogh

Je moet altijd goed over actie nadenken. Vooral het inzoomen is belangrijk. In dit geval gebruikte ik de EF 70-200mm f/2.8L IS II USM-lens, een geweldige, praktische zoomlens. Ik wilde een groot deel van het tafereel in één opname vastleggen, in tegenstelling tot mijn foto's tijdens de rugbywedstrijd later die dag.

Je moet keuzes maken: wil ik het volledige tafereel en de sfeer vastleggen of wil de kijker de close-up zien? Als je minder formele sporten fotografeert, denk ik dat je alles moet laten zien, inclusief de emoties van de deelnemers.

Heb je nog meer tips voor mensen die sportfoto's willen maken?

Ga naar een plaatselijk sportterrein of iets dergelijks en oefen met fotograferen. Je kunt dan veel dichterbij komen dan bij georganiseerde evenementen, zodat je goed kunt oefenen. Natuurlijk moet je zorgen dat je over de benodigde toestemmingen en vergunningen beschikt.

Maak allerlei soorten opnamen, zowel close-ups als foto's op afstand. Als je inzoomt, moet je je camera ergens op kunnen neerzetten. Speel een beetje met de instellingen om te zien welke de beste resultaten geven.

En maak veel foto's. Wees niet bang dat je geheugenkaart vol raakt. Zet je camera op continue opname en begin met klikken. Je weet pas wat goed werkt als je het resultaat op je computerscherm ziet.

Verander je veel aan je foto's op de computer?

Integendeel. Misschien snij ik de foto's een beetje bij, meer niet. Ik werk veel voor Reuters en we mogen niet aan de foto's sleutelen. We maken foto's in .jpeg-formaat en mogen niets aan de foto's toevoegen of van foto's verwijderen. Dat vind ik wel leuk, want dan zie ik wat de lezers zien.

Wat er in mijn tas zit?

Dat hangt af van wat ik wil fotograferen, maar tijdens een stadionevenement heb ik één body, meestal de EOS-1D X, en misschien 3 lenzen. En een extender. Je moet ervoor zorgen dat je zo dicht mogelijk bij de actie komt. Je moet je frame vullen met de actie.

De twee lenzen die ik altijd bij me heb, zijn de EF24-70mm f/2.8L II USM en de EF70-200mm f/2.8L IS II USM. De echt grote lens, de EF 400mm f/2.8L IS II USM, ligt in de auto, voor het geval ik hem nodig heb.

Veel wedstrijden die ik vastleg, vinden plaats in de winter en dan regent het vaak. Laat je niet afschrikken door het weer. Ik heb altijd een handdoek bij me die ik ter bescherming om de lens kan wikkelen. Niets speciaals. De regen geeft de foto juist extra sfeer.

Als het regent, kun je de regendruppels deel laten uitmaken van het beeld. Als je de sluitertijd een stuk langzamer maakt, zeg maar 1/60s, dan verschijnen de druppels mooi en groot op de foto.


Shop het volledige assortiment Canon-lenzen, waaronder telelenzen, in de Canon Store.

Blijf op de hoogte

Binnenkort: Bekijk de wereld zonder zoeker.

Abonneren op de nieuwsbrief