Boys playing in hay fields

De hoogtepunten vastleggen bij weinig licht

Portret van Catherine Lacey Dodd met haar zoon

Interview met Catherine Lacey Dodd over fotograferen bij weinig licht.

De herfst is officieel aangebroken en de dagen worden steeds korter. Daarom gingen we op bezoek bij iemand die haar geld verdient met het fotograferen van fantastische verhalen bij weinig licht.

Catherine Lacey Dodd is geboren in Londen en woont momenteel in Los Angeles. Haar cv bevat portretten in prachtige kleuren die op schitterende locaties overal ter wereld zijn gefotografeerd. Ze praat met ons over haar vroege invloeden, de schoonheid van natuurlijk licht en hoe belangrijk planning is bij het optimaal benutten van de omgeving.

Je hebt veel portretten van kinderen gemaakt. Vormde je eigen gezin de inspiratie om een camera ter hand te nemen en te gaan fotograferen?

Ik begon in de jaren 80 met een filmcamera. Ik studeerde geografie aan de Universiteit van Londen en was nogal obsessief geïnteresseerd in de culturen en de mechaniek van onze aarde. Mijn vroege invloeden waren zowel de modepagina's die aan de muren van mijn studentenkamer hingen als mijn groeiende collectie reisgidsen die bomvol stonden met foto’s van over de hele wereld die mij ontzettend inspireerden. Mede door mijn liefde voor National Geographic wilde ik de beelden die ik zag ook zelf gaan maken en daarvoor moest ik de wijde wereld in.

Geografie stond daarmee aan de basis van mijn passie voor fotografie, en niet mijn gezin dat pas 20 jaar laten zou komen. Door mijn passie voor fotografie kon ik voortdurend op reis gaan en de culturen ontdekken in meer dan 50 landen waar ik de micromomenten en schoonheid van onze aarde mocht vastleggen. Ik liet me als fotograaf simpelweg inspireren door geografie, de wereld waarin we leven.

Tijdens mijn latere loopbaan als reclamestrateeg binnen de wereld van investment banking werkte ik met fotografen en andere creatieven, en dit zette me op het spoor van mijn tweede carrière. Het is een grote overstap van de veilige zakenwereld naar de internationale kunstgemeenschap, maar door mijn vroege ervaringen met reizen, geografie en mijn postdoctoraal in marketing kon ik deze stap eenvoudiger maken.

Privé begon ik foto's te maken van mijn opgroeiende kinderen, en dat werd voor mij een belangrijke manier om ervaring op te doen als professionele fotograaf. Ik koos daarbij niet voor één bepaalde strategie, maar liet me bij het fotograferen juist leiden door diversificatie. Geheel tegen het advies in om me binnen de fotografie te specialiseren, omdat ik daarmee commercieel aantrekkelijker zou zijn. Ik wil dat iedere dag uniek is om zo mijn creativiteit te stimuleren. En naar mijn gevoel kan dat niet als ik me moet specialiseren.

Catherines foto van een jongen die op twee pompoenen staat

© Catherine Lacey Dodd

Tijdens het fotograferen maak je met name gebruik van natuurlijke verlichting. Is het een bewuste keuze om studioverlichting te vermijden?

Studioverlichting is een van de weinige gebieden binnen de fotografie die ik in formele zin heb bestudeerd [WPPI, conventies, etc]. Toch fascineert of stimuleert het me niet op dezelfde manier als natuurlijke belichting dat wel doet. Ik bewaar Off Camera Flash (OCF) voor het fotograferen van evenementen die 's avonds plaatsvinden. Overdag maak ik uitsluitend gebruik van natuurlijk licht.

Ik voel me het meest in mijn element achter de camera, in de buitenlucht, waar ik de natuur, het intense zonlicht en de dramatische stortbuien aan den lijve ondervind. Ik heb zelfs buiten gefotografeerd toen het oog van Orkaan Wilma in 2005 over Florida trok. In de spookachtige stilte van het oog kon ik fotograferen wat er zich aan natuurgeweld ontvouwde.

Je bent van Groot-Brittannië naar Los Angeles verhuisd. Heeft dat invloed gehad op wat en hoe je fotografeert?

Zeker weten. Ik ben in Londen opgegroeid en woon nu aan de kust van LA. Ik vind de intensiteit van de kleuren en het heldere licht altijd een feest om te fotograferen. Ik weet niet of het echt zo is, maar het lijkt alsof het licht door microscopisch kleine zanddeeltjes in de lucht richting de lens wordt weerkaatst. De oranje- en geeltinten zijn veel intenser dan in Groot-Brittannië. Ik heb net zes weken in Noord-Europa doorgebracht waar ik in acht landen aan straatfotografie heb gedaan. Niet alleen het verschil in de kleur van het licht viel me op, maar ook omdat het zonnig was toen ik uit mijn auto stapte, mijn zonnebril niet kon voorkomen dat ik tien minuten later door dikke hagelstenen werd geraakt. In Los Angeles ben ik het grootste deel van het jaar verzekerd van goed weer, en dat is zeker een groot pluspunt bij het fotograferen in natuurlijk licht. Ik kan hier iedere dag oefenen. En de praktijk is nog altijd de beste manier om de kunst onder de knie te krijgen.

Wat zijn de grootste handicaps bij het fotograferen met natuurlijke belichting?

Een van de grootste handicaps is dat natuurlijk licht nooit constant is. Nadat ik op de locatie ben aangekomen, moet ik meteen het licht analyseren en hoe het op mijn onderwerp valt. Maar dat is misschien ook wel het leukste aan deze tak van fotografie. Voor spontane fotografie valt het licht dan niet altijd op de juiste plek. Dan moet ik of zelf een andere positie innemen of juist gebruikmaken van het harde licht om de foto een artistiek effect mee te geven.

Catherines foto van twee jongens in een veld met pompoenen

© Catherine Lacey Dodd

Deze maand staat bij Canon in het teken van de herfst en fotograferen bij weinig licht. Wat is jouw favoriete onderdeel van fotograferen in het najaar?

Hoewel we in Zuid-Californië geen duidelijke seizoensovergangen hebben, is er toch een licht verschil tussen de jaargetijden merkbaar. Ik kan me nog goed herinneren toen ik half november buiten aan het fotograferen was in Londen. Het was zo'n magische herfstdag waarop de zon laag aan de horizon stond en de felblauwe lucht prachtig afstak tegen de goud getinte bladeren. Ik kreeg een waardevolle les in kleurgebruik van de natuur en dat maak je vooral in de herfst mee.

Beken, sloten, vijvers en rivieren weerkaatsen de herfstkleuren van de bladeren van esdoorns, eiken en platanen die daarmee een aparte warme gloed, contrast en textuur aan het wateroppervlak geven te midden van al het blauw dat vanuit de lucht wordt weerspiegeld. In LA trek ik in de herfst het binnenland in. Op een uurtje afstand van Los Angeles bevind ik me midden tussen de prachtige herfstkleuren in de uitlopers van de San Gabriel Mountains. Deze microklimaten ontstaan door de sterke stijging in hoogte vanaf het zeeniveau in Santa Monica tot in de skiresorts op de toppen van de bergen.

Heb je een paar goede tips voor het fotograferen in de herfst en bij weinig licht?

Locatie en timing zijn van cruciaal belang. De geografie schrijft een bepaald ideaal tijdstip om te fotograferen voor, een tijdvenster dat ik gebruik om mijn werkseizoen in te plannen. Goede, door de seizoenen geïnspireerde foto’s getuigen van een nauwkeurige planning van fotografeermomenten. Een gerichte planning die het resultaat is van ervaring.

In de herfst, als de zon tijdens zonsondergang laag aan de horizon staat, belicht ik mijn onderwerp van de zijkant om een 'lichtje' in de ogen van de gefotografeerde persoon te creëren. Op een bewolkte dag gebruik ik voor een portretfoto het zachte, vlakke en gelijkmatige licht om de huid optimaal te laten uitkomen. Voor een landschapsfoto gebruik ik de grijstinten als contrast met de verzadigde herfsttinten van het blad. Ik zoek naar zonnestralen die op de bladeren dansen en vermijd grote stukken grijze lucht die niet alleen visueel onaantrekkelijk zijn, maar ook het hele effect van de foto kunnen bederven.

Welk instrument kun je absoluut niet missen bij het fotograferen in de herfst of bij weinig licht?

Een inklapbare reflector. Ik gebruik die vaak om het licht terug te kaatsen richting de ogen. Als ik geen reflector bij me heb, ga ik op zoek naar een natuurlijke reflector, zoals het gouden herfstlicht dat wordt weerkaatst door water. In een stedelijke omgeving gebruik ik beton als natuurlijke reflector. Ik wil bovenal dat mijn apparatuur het werk doet, niet ik. Daarom wil ik een krachtige camerabody die reageert op mijn opdrachten en zo’n heerlijk decadente telelens.

Catherines foto van jongens die twee kleine pompoenen vasthouden

© Catherine Lacey Dodd

Bij Canon leven we voor verhalen; heb je advies voor mensen die met hun beelden een verhaal proberen te vertellen?

Samenwerking is essentieel. Het is natuurlijk belangrijk dat je een portret maakt waarop perfect te zien is hoe de persoon eruitziet, maar daarna moet je het wezen, het hart en de persoonlijkheid van deze persoon in je foto zien te vangen. Het verhaal gaat dan over de verschillende relaties binnen in het lichaam van deze persoon en dat verheft de foto tot kunst.

Benader fotografie als een historicus. Welke aspecten van het beeld, welke maatschappijkritische boodschappen zullen in de toekomst belangrijk zijn?

Wat zijn je plannen voor de toekomst?

Als creatief persoon draait mijn hoofd altijd overuren. Het staat op ontploffen met gedachten over wat ik nog wil doen.

Ik wil graag meer commerciële opdrachten aannemen waarbij ik, net als in mijn begindagen, fotografie kan combineren met reizen en geografie en waarmee ik kan oefenen met het fuseren van stilstaande en bewegende beelden.

Wat ik tot nu toe misschien nog niet heb gedaan, is samenwerken aan fotografisch werk. Mijn manier van leren is zeer intrapersoonlijk en mijn benadering van kunst introspectief. Ik zou het daarom een hele uitdaging vinden om samen met gelijkgestemden een gemeenschappelijke artistieke visie te ontwikkelen en uit te werken.

Er zijn doelen die mij zeer aan het hart gaan als moeder van een kind met speciale behoeften en als beschermer van het milieu en mensenrechten. Met deze documentaire wil ik dan ook deze doelen ondersteunen om zo filantropie en fotografie met elkaar te verweven aan de hand van intrigerende en ontroerende verhalen.

Catherines foto van twee jongens in een veld met pompoenen

© Catherine Lacey Dodd

Laatste vraag: met welk materiaal werk je?

Met heel veel Canon. Tijdens het fotograferen in de buitenlucht werk ik veel met uiteenlopende primelenzen en met het magische oog van de telelens. Tijdens mijn recente reis naar Europa heb ik uitsluitend gebruik gemaakt van de Canon EF 85mm f/1.2L II USM en EF 35mm f/1.4L II USM. Ze waren prima geschikt voor de meeste scenario’s, hoewel ik niet kon wachten om thuis herenigd te worden met mijn telelens.

Camera's:

Canon EOS 5D Mark III

Canon EOS 6D Mark II

Canon EOS 40D

Lenzen:

Canon EF 70-200mm f/2.8L IS II USM

Canon EF 100mm f/2.8L Macro IS USM

Canon EF 85mm f/1.2L II USM

Canon EF 50mm f/1.2L USM

Canon EF 35mm f/1.4L II USM

Canon Speedlite-flitsers



Interview: geschreven door Martin Fleming

  • Canon
  • YouConnect
  • Inspiratie
  • ...
  • Goede, door de seizoenen geïnspireerde foto’s getuigen van een nauwkeurige planning van fotografeermomenten. Een gerichte planning die het resultaat is van ervaring.