Essaouira - Along Dusty Roads image

Reisfotografen Along Dusty Roads

Portret van Emily en Andrew

Tips voor onderweg.

Voor velen is de droom om alles in te pakken en een enkele vliegreis te boeken naar de andere kant van de wereld precies dat, een droom. Maar dat is precies wat Andrew en Emily hebben gedaan.

Op een regenachtige avond in Oost-Londen besloten ze om hun gedeelde passies voor fotografie en reizen te combineren, en zo werd Along Dusty Roads geboren.

Canon sprak met hen over reizen over de wereld en hun inspiratie om onafhankelijke reizigers zoals zijzelf te helpen.

Kunnen jullie ons iets vertellen over jezelf, jullie blog en jullie verhaal?

We hebben elkaar ontmoet in Londen via online dating en we ontdekten dat we een gedeelde liefde hadden voor reizen en fotografie. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat we beiden geen 'nee' zeiden tegen het idee Londen te verlaten en een aantal jaren te gaan reizen. Dus zo werd het een realistische ambitie.

Along Dusty Roads begon in 2014 als een platform voor onze teksten en fotografie. We stapten toen op het vliegtuig voor een enkele reis naar Mexico met onze sokken vol met geld, een globaal reisplan, een gezonde dosis reislust en veel te veel camera-apparatuur. En in een aftandse bus in Belize bedachten we de naam voor ons platform.

We wilden dat het iets praktisch en inspirerends zou worden voor andere reizigers die door Latijns-Amerika reizen. Sindsdien is het uitgegroeid tot onze fulltime business en passie. Het is een plek waar alle soorten reizigers inspiratie kunnen opdoen, kunnen leren hoe ze slimmer kunnen reizen of tijdens hun lunchpauze kunnen wegdromen over hun volgende avontuur.

Waar begint het mee, het verhaal of de foto?

Dat hangt echt af van de locatie, hoeveel tijd we besteden aan het onderzoeken en hoe we ervoor kiezen om de locatie te ervaren.

Toen we bijvoorbeeld in Bolivia waren, raakten we gefascineerd door de verschillende inheemse groepen en hun uitzonderlijke kleding. Via gesprekken hoorden we over een markt net buiten Sucre waar ieder weekend tientallen verschillende groepen samenkwamen met allemaal schitterende hoeden. Daar gingen we echt naartoe met de intentie om het verhaal te vertellen. En we hadden van tevoren geen idee dat we in Essaouira (Marokko) zo gecharmeerd zouden raken van de vissers die in de haven werkten. Hier werden we keer op keer weer naartoe getrokken om toch nog even één foto te schieten. Meestal laten we ons leiden door de omgeving. Onze indrukken worden vaak gevormd door de taferelen die zich voor onze neus afspelen en de mensen die we onderweg tegenkomen.

Hoe hebben jullie je fotografietechnieken aangepast toen jullie de straten van Londen verruilden voor de enorme uitgestrektheid van Latijns-Amerika?

Hoe vreemd het ook klinkt, we maakten eigenlijk geen foto's in het Verenigd Koninkrijk voordat we begonnen aan ons avontuur in Latijns-Amerika. Tijdens onze reizen in het buitenland maakten we altijd lijsten van onze reisfoto’s. Die staan nu allemaal opgeslagen op stoffige harde schijven. We gingen er in Londen nauwelijks met onze camera's op uit omdat ons thuisland nauwelijks onze interesse aanwakkerde.

Gelukkig is dit nu veranderd, omdat we ons nu realiseren dat een persoon, een straathoek of een scène niet volledig buitenlands hoeft te zijn om interessant te zijn. Het alledaagse kan grote belangstelling opwekken en een prachtige foto kan bijna overal gemaakt worden.

Marrakesh – afbeelding van Along Dusty Roads

©Along Dusty Roads

Welke tips zou je startende fotografen willen meegeven?

Leer de grondbeginselen van belichting, diafragma, kadreren en fotobewerking. En gebruik niet de AUTO-stand, maar schiet foto's in RAW. Denk niet dat reisfotografie is wat je ziet in je Instagram-feed. Het is heel belangrijk om de tijd te nemen om verschillende benaderingen en stijlen te proberen om te ontdekken wat je passie aanwakkert en waar je goed in bent. Bekijk foto’s niet alleen op het digitale scherm, maar print ook enkele foto's om je een ander perspectief te geven en om je werk te kunnen ‘voelen’.

Wat doen jullie om de kern van een locatie te vinden en hoe weet je te vangen wat een bestemming het beste verbeeldt?

Ronddwalen. Heel veel ronddwalen. We verdwalen in steden en dorpen en in de bergen en leggen het leven vast zoals we het tegenkomen. Soms zien we tijdens het fotograferen van een nieuwe bestemming geen thema, maar als we dan een aantal weken of maanden later thuis zijn en los staan van de bestemming, dan zien we het wel.

Het is belangrijk dat je het verhaal van de locatie naar je toe laat komen en dat je er vooraf zonder een gekleurd beeld naartoe gaat.

Reisfotografie lijkt gemakkelijk, maar het is moeilijk om het precies goed te krijgen. Hoe zorgen jullie ervoor dat jullie foto's opvallen?

In de wereld van Instagram wordt reisfotografie sterk geassocieerd met dames in golvende jurken en met schitterende hoeden, en minder met de mensen en bestemmingen die er zijn. In Marrakesh lijkt iedereen bijvoorbeeld in dezelfde riad te verblijven, bezoekt iedereen hetzelfde badhuis en nemen ze dezelfde geposeerde foto’s op de populairste plekken. En hoewel we uit noodzaak enkele van deze ‘like-lokkertjes’ op onze feed en blog plaatsen, hebben we enkele maanden geleden de beslissing genomen om dicht bij onszelf te blijven en bij het type fotografie waar wij van houden.

Kunnen jullie ons enkele tips geven voor het fotograferen van mensen tijdens het reizen?

Er wordt ons altijd gevraagd hoe we foto's van mensen schieten, of we vooraf of achteraf toestemming vragen. Om eerlijk te zijn, we vragen er bijna nooit om. Dat is het verschil tussen een prachtig portret en fantastische straatfotografie. De volledige lichaamstaal van een persoon verandert als ze weten dat ze worden gefotografeerd en dan wordt het nooit meer de foto die het had kunnen zijn.

Het is natuurlijk heel belangrijk om op deze manier te fotograferen met dat doel voor ogen, met respect en gevoel voor de omgeving. We maken altijd een inschatting van de situatie en fotograferen in 90% van de gevallen vanuit de heup.

Is het tijdstip van de dag belangrijk in jullie foto's?

Dat is van essentieel belang. Het verschil tussen een leuke foto en een fantastische foto is vaak het tijdstip waarop de foto wordt genomen. Eén van de makkelijkste manieren om je beste foto te schieten is door te schieten tijdens het gouden uur. Maar als je reist (en helemaal als je niet zolang de tijd hebt of als het vreselijk weer is) is dat niet altijd mogelijk.

Maar waar fotografen het gouden uur najagen, is het voor reisfotografen net zo belangrijk om in te zien dat reisfotografie niet alleen de indruk moet wekken dat er alleen maar zonnige dagen en ervaringen zijn. Soms is het slecht weer en soms lukt het niet om ergens naartoe te reizen en daar te fotograferen zoals dat je had gehoopt.

Maar het schieten van de perfecte foto is niet de enige reden om naar een prachtige plek te reizen.

Betaald worden om te reizen is een droom die velen nastreven. Wat voor advies zouden jullie mensen meegeven die van reizen hun beroep willen maken?

Ons eerste advies is om niet te geloven in de hype. Er zijn duizend-en-een cursussen en artikelen die beweren dat als je gewoon X, Y en Z doet, je een succesvolle reisblogger kunt worden, maar dat is gewoonweg niet waar. Wat ze vaak niet vermelden is hoe hard je moet werken en het geluk dat je soms moet hebben om het te kunnen maken in deze tak van sport.

Als je echt de passie hebt om er je carrière van te maken, leer dan om goed te schrijven en om je fotografie te verbeteren. En zorg ervoor dat je alle facetten van het reizen ook echt leuk vindt. Het draait niet alleen maar om vijfsterrenresorts en infinity zwembaden. Zorg ervoor dat je nieuwsgierig bent, dat je er passie voor hebt en dat je net zo tevreden bent als één persoon je artikel leest, dan als tienduizenden dat doen.

Quilotoa Loop, Ecuador - afbeelding van Along Dusty Roads

©Along Dusty Roads

Jullie reisfilosofie bestaat uit twaalf ideeën gerelateerd aan plezier, acceptatie en jezelf tot het uiterste drijven. Kunnen jullie daar iets meer over vertellen?

Onze reisfilosofie zorgt ervoor dat we ons altijd kunnen herinneren dat we een klein deel van de wereld op onze eigen manier hebben ervaren, zelfs als het verder niemand interesseert wat we hebben gedaan of als niemand wil horen over de fantastische dingen die we hebben gezien. Dat moment, die bestemming, dat tijdstip: dat was van ons.

Reizen is in essentie een voorrecht en dat mogen we nooit vergeten.

Wat is jullie favoriete verhaal dat jullie met de camera hebben vastgelegd?

Dat was absoluut in Ecuador. Het was onze laatste dag van een vijfdaagse wandeling in de Andes, de Quilotoa Loop. Emily had het ontzettend koud en we hadden de blaren op onze voeten. We zouden de laatste kilometers met een vrachtwagen reizen zodat we onze bus naar Latacunga konden halen, maar er werd ons verteld dat die pas vier uur later zou vertrekken. Dus besloten we om te gaan wandelen. Een uur later stuiterde er een voetbal midden op de weg, met daar achteraan een aantal jonge kinderen van ongeveer 5 à 6 jaar oud. We waren per toeval bij de dorpsschool aanbeland.

Daar hebben we een heerlijke middag doorgebracht met deze kinderen en hun docenten. We hebben gevoetbald, Spaans gesproken, verhalen gedeeld en hen laten zien hoe ze foto's konden maken met onze camera’s. We waren er vrij zeker van dat het voor de meesten van hen de eerste keer was dat ze een camera vasthielden en ze werden er zo vrolijk van om foto's van ons en elkaar te maken, dat ze giechelden om de resultaten. Dat is één van onze favoriete verhalen uit Latijns-Amerika en één van onze favoriete reisherinneringen.

Welk stuk 'gereedschap’ kun je absoluut niet missen tijdens het reizen?

Dat is absoluut onze Canon EF 50mm f/1.4-lens. De beeldkwaliteit is echt superieur. We moeten vaak ad hoc foto's maken en met een prime lens zijn we er ons altijd bewust van waar we moeten staan om de perfecte foto te maken van het tafereel dat we zien. Helemaal als we fotograferen vanuit de heup, een techniek die we vaak toepassen.

Whitstable - afbeelding van Along Dusty Roads

©Along Dusty Roads

In het kader van vooruitkijken, welke toekomstplannen heeft Along Dusty Roads?

Onze algemene grondbeginsel is om onafhankelijk, zorgzaam en nieuwsgierig reizen te stimuleren. Echter, om ons als reisfotografen en storytellers verder te ontwikkelen, willen we het in 2018 iets anders aanpakken.

Naast onze gebruikelijke artikelen willen we iets meer de diepte ingaan. We willen de verhalen vertellen van de mensen die we onderweg tegenkomen, de mensen die onze reiservaringen mogelijk maken. Dit zal onze portretten en de stijl van onze documentaires verbeteren en het zal ons als reis-influencers ondersteunen door mensen aan het denken te zetten over de positieve invloed van het reizen naar een bepaalde bestemming.

Wat betreft bestemmingen staan Letland, Brazilië, de Caraïbische eilanden, Nederland, de Faeröer en Spanje allemaal op de agenda. En ook het Verenigd Koninkrijk willen we wat meer gaan ontdekken.

Als je het verhaal van Along Dusty Roads wilt volgen, dan is dit de link naar hun blog.

De uitrusting van Along Dusty Roads

Camera:

Canon EOS 70D

Lenzen:

Canon EF 50mm f/1.4 USM

Canon EF-S 24mm f/2.8 STM

Canon EF-S 18-200mm f/3.5-5.6 IS

Statief & Canon RC-6 wireless afstandsbediening

De antwoorden zijn bewerkt ter bevordering van de duidelijkheid en leessnelheid.



Interview: geschreven door Dan Castle