Welke foto heeft voor jou een bijzonder verhaal?
“Tijdens mijn traineeship bij The Star heb ik een foto gemaakt van een meisje met een traan. Deze foto gebruik ik niet veel, maar het geeft een moment weer dat ik nooit vergeet. Dit was tijdens de begrafenis van haar klasgenootje, een die vermoord was. Ze moest enorm huilen. Het lukte me niet om foto’s te maken van de begrafenis, het deed me te veel. Ik dacht nog bij mezelf ‘ik wil een grote nieuwsfotograaf worden, maar dit kan ik niet’. M’n collega’s van The Star hadden er minder moeite mee. Met m’n ogen bijna dicht heb ik deze foto genomen.”

“Later in de stage kon ik beter met dit soort situaties omgaan. Het ligt er ook aan of je gewenst bent op een plek. Een ander voorbeeld van een moment wat me bij is gebleven is de foto die ik maakte van een vermoorde man midden op straat. We konden geen geschikte positie vinden om hem te fotograferen want de politie schermde de man helemaal af. In een huis vond ik een raam waarvandaan ik toch de dode man kon fotograferen. Trots kwam ik naar buiten gelopen. Een buurvrouw van de dode man sprak me aan op mijn gedrag! Ik ben toen met haar in discussie gegaan dat ik ook mijn werk deed. Maar het heeft me toch aan het denken gezet en achteraf ben ik blij dat ze me aansprak.”

Wat is je fototip voor de lezer van You Connect?
“Als het gaat om portretten in de ruimste zin van het woord, bijvoorbeeld een local op een bankje of aan het werk die je tijdens een reis ontmoet. Maak dan eerst een foto en ga dan op de persoon af en maak een praatje. Vaak zullen de mensen die eerst negatief tegenover het fotograferen staan zichzelf bedenken. Vaak gaan ze het zelfs leuk vinden, veel mensen zijn ijdel. Neem de tijd voor het maken van de foto’s. Zo raak je betrokken bij degene die je fotografeert en geef je hem of haar een fijn gevoel. Als iemand niet gefotografeerd wil worden, doen dan ook niets met de eerste foto.”

Wat is de beste tip die je zelf van iemand kreeg?

“Altijd je apparatuur en spullen klaar hebben liggen zodat je binnen tien minuten klaar bent om te vertrekken. Vroeger kwam ik thuis en lag mijn tas met fotospullen in de hoek. Nu heb ik alles op orde. Mijn cameratas is als een kantoor op locatie en ik kan blind iets pakken omdat ik alles een vaste plek gegeven heb. Dit geeft veel rust.
Maar ook belangrijk is je apparatuur goed te verzorgen. Veel fotografen onderschatten hun materiaal.”

 

Wat is je ambitie voor de toekomst?
“Minder en betere reportages maken, mooie reportages maken, meer leren over portretten. Ook voor de internationale publicaties gaan. Dat gaf namelijk echt een kick bij het winnen van de AFJ Canon prijs. Meestal werden er een of twee foto’s gepubliceerd uit een maand werk. Nu hebben verschillende nationale en internationale kranten en magazines de reportage heel mooi gepubliceerd!

“Apartheid leeft nog steeds onderhuids in Zuid-Afrika. Ik volg een groepje blanke jongeren uit de ‘Born Free Generation’ (jonger dan 18, omdat 18 jaar geleden de apartheid werd afgeschaft). Zij moeten de verandering brengen, maar onderhuids is daar nog heel veel aan de hand. Deze generatie is echt hun identiteit een beetje kwijt. Hun ouders waren vroeger de baas in het land, maar zijn dat nu niet meer. Ze spelen niet buiten, want de ouders vinden dat te gevaarlijk en blijven dus binnen de grenzen van het huis en de omheining van het huis. Ik wil laten zien wat er nog speelt en heb met het winnen van de AFJ prijs de gelegenheid om de reportage verder uit te bouwen.”

 

Meer informatie over Ilvy Njiokiktjien vind je op haar website:http://www.imagesbyilvy.com 

spacer
					image